artikel

Een gedeelde risicopot. Wie durft het aan?

bouwbreed

Een gedeelde risicopot. Wie durft het aan?

Stel: u brengt uw auto naar de garage voor een kleine onderhoudsbeurt. De gebruikelijke kosten bedragen 200 euro. Door de recessie zijn mensen echter minder auto gaan rijden en dus heeft de garagehouder minder klanten. U kunt hem daardoor zover krijgen dat hij alles vervangt wat nodig is, maar u betaalt ‘slechts’ 200 euro!

Iedereen voelt aan dat dit een heel vreemde situatie is. In de bouw lijkt het echter de normaalste zaak van de wereld te worden: aanbestedende partijen schuiven steeds meer risico’s naar de inschrijvers. En ja, bedrijven zijn hongerig en bereid iets in te leveren om hun mensen aan het werk te kunnen houden. Maar gaat het inmiddels niet veel en veel te ver?

Kijk naar grote risicovolle projecten. Kijk naar de aanbesteders die maar blijven afwijken van de Gids Proportionaliteit zonder moverende reden. Kijk naar de onredelijke voorwaarden in contracten. Kijk naar het aantal bouwbedrijven dat failliet ging de afgelopen jaren. Kijk naar het aantal combinaties dat wordt gevormd, omdat we de risico’s als partij alleen niet meer aandurven. De marges in de bouw zijn zo laag, dat een onvoorzien risico bijna niet meer op te vangen is. Maar de maat lijkt vol te zijn. Inschrijvers beginnen zich (collectief) terug te trekken bij een onredelijke verdeling van de risico’s.

Hoe komen we terug naar een gezonde situatie waarbij inschrijvers gezonde percentages onder hun aanbieding kunnen schrijven? Er zijn meer wegen naar Rome, een voorbeeld is een gezamenlijke pot voor onvoorziene risico’s. Dus opdrachtgevers en opdrachtnemers: ga met elkaar om tafel en zet samen die eerste stap!

Ingeborg van den Ban, Tendermanager Strukton Worksphere Projecten 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels