artikel

Doe mij maar leegstand

bouwbreed

Doe mij maar leegstand

Na afloop van de talkshow tijdens het Ruimtekoers! Festival in Arnhem kwam een mevrouw op me af. Het kon haar gestolen worden: binnenstedelijke verdichting, kwaliteitsimpulsen voor het centrum, bouwen voor de vraag en alle mooie kreten die die avond nog meer gebezigd waren. ‘Doe mij maar leegstand’.

Daar moest ik meer van weten. Ze deelde haar ervaring. Hoe het kantoorpand naast haar had leeggestaan en nu was getransformeerd naar studentenhuisvesting. Zo efficiënt mogelijk. Dat wil zeggen: zoveel mogelijk studenten erin. Geen buitenruimte. Geen fatsoenlijke stallingsmogelijkheid voor fietsen. Inmiddels wist ze meer van het Bouwbesluit en gemeentelijke procedures dan ze eigenlijk zou willen. En ja, het was haar ook duidelijk dat het allemaal mocht en dat de gemeente er niet heel veel aan kon doen. Als een huisjesmelker binnen de wet blijft, kan de gemeente de benodigde vergunning niet weigeren. Dat haar woning flink in waarde is gedaald, daar heeft niemand boodschap aan.

Cobouw berichtte een dag eerder dat een studentenkamer nog wat kleiner mag worden. De minimale afmeting gaat omlaag naar 15 vierkante meter. Met als argument om herbestemmen gemakkelijker te maken. Ik juich het toe als herbestemmen makkelijker wordt ten opzichte van nieuwbouw, maar dat is hier niet het geval. De regel geldt ook voor nieuw te bouwen complexen.

Hiermee is de verlaging van de minimale afmeting een ordinaire productiestimuleringsmaatregel voor ontwikkelaars en bouwers geworden. Zeker, onze herbestemmingscapaciteit moet groeien. In kwantiteit en vooral in kwaliteit. Volproppen van gebouwen levert zelden kwaliteit. Bovendien is het onnodig als je ziet hoeveel ruimte er beschikbaar is. Het draait om de vraag hoe we we mooie plekken maken waar mensen graag zijn. Zodat ook de buren blij zijn.

Gerben van Dijk, procesmanager De Bouwcampus, voorzitter H-team

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels