artikel

Blog: Propaganda

bouwbreed Premium

Blog: Propaganda

Afgelopen weekend was ik in Bath, de oude stad ooit door de Romeinen gesticht in het zuidwesten van Engeland boven op een warmwaterbron. Behalve het kleine oude centrum uit de vijftiende en zestiende eeuw en de Roman Bath waarvan de oudste gedeelten dateren uit de eerste eeuw en de jongste uit de negentiende, stamt het grootste gedeelte van Bath uit de Victoriaanse tijd. Prachtig dus.

 

Het bracht mij op de gedachte dat het toch raar is in de huidige wereld in het huidige tijdsgewricht. Dol zijn we op oude gebouwen, oude steden.

Als iets op de werelderfgoedlijst van Unesco komt, dan zijn we trots op een enkele eigenaar na die weet dat hij er niets meer mee kan. Dat is goed. Respect voor het oude en het koesteren betekent respect voor wat ouderen gedaan en gepresteerd hebben. De oudere mens daarentegen wordt gezien als een last die geld kost. Die zoveel gespaard heeft in zijn/haar leven dat hij nu best meer kan bijdragen uit solidariteit met de jongere generatie die nu meer kan dan die oudere ooit in zijn jeugd heeft gekund. Diezelfde oudere die altijd solidair is geweest met de oudere toen hij/zij nog jong was. Die de pensioenkassen gevuld heeft, die gezorgd heeft dat Drees de oudere in die tijd nog enigszins een fatsoenlijk bestaan kon geven. Die jongeren een kans op een baan te geven door arbeidstijdverkorting te accepteren tegen inlevering van loon en die zijn/haar leven lang betaald heeft aan vroegpensioen en daar nu zelf niets van terugziet. Diezelfde oudere is nu een last voor de maatschappij en wordt gezien als een opvreter. ‘Het kan verkeeren’ riep Bredero al, ook zo’n oudgediende die we wel met respect behandelen. Maar ja, die is ook al eeuwen dood en kost dus niets meer.

Het allerergste is dan een minister van Volksverlakkerij en –gezondheid, Edith Schippers dus, die in een campagne weet te melden dat de gezondheidszorg alleen maar beter is geworden dankzij haar. Het zal wel komen doordat ik oud ben, maar ik weet nog goed dat anno 1980 de toenmalige staatssecretaris van Volkshuisvesting Gerrit Brokx bijna het veld moest ruimen omdat een voorlichter van hem de euvele moed had gehad om boven een persbericht de kop te zetten: woningbouwprogramma gehaald! Niet de inhoud van de kop, maar het uitroepteken werd gezien als een politieke doodzonde. Dat was propaganda.

Over Edith Schippers hoor je nu weinig in de politiek. Iedereen kijkt ernaar en denkt er het zijne/hare van. Wellicht komt het doordat er momenteel nauwelijks een politicus te vinden is die zich niet bedient van Goebelsiaanse technieken om den volke kond te doen van de weldaden die hij/zij over hetzelfde volk uitstort.

Neem bijvoorbeeld al dat geschetter over de aow-leeftijd en de betaalbaarheid van de pensioenen. Kennelijk hebben de politici van nu vergeten dat decennia geleden er een potje is geweest dat gevuld werd met de aardgasbaten omdat toen al politici beseften dat de babyboom voor financieringsproblemen van de aow zou gaan zorgen. Wie kan mij vertellen waar dat potje gebleven is? Ik kan het niet meer vinden.

Kennelijk hebben ze ook verdrongen dat het kabinet Van Agt/Wiegel 8 miljard gulden uit het ABP heeft getrokken en later Lubbers nog eens 32 miljard. Logisch dat er nu wat problemen dreigen, die overigens vooral komen doordat de huidige generatie politici de rente kunstmatig laag houdt.

Ik heb één geluk. Ik ben inmiddels zo oud, dat het niet lang meer kan duren voordat ik dit allemaal vergeten heb. Hoef ik me er ook niet meer druk over te maken.

 

Ferry Heijbrock, journalist Cobouw

Follow me on Twitter @ferryheijbrock

Reageer op dit artikel