artikel

Blog: Lobbyen is een simpel spel…

bouwbreed Premium

Voetbal is een simpel spel. Tweeëntwintig mannen rennen achter een ronde bal aan en na 93 minuten winnen de Duitsers. Zo vatte Gary Lineker, een legendarische Engelse voetbalspits, mijn favoriete sport in 1990 samen. Na deze week bekruipt mij het gevoel dat die ongeschreven wet ook in de bouw geldt.

Ik doel op de Wet Kwaliteitsborging Bouw. Jarenlang is hier met allerlei deskundigen en lobbyisten over gepraat en nagedacht. Gedurende de rit is het woord ‘privaat’ bewust geslachtofferd. Nu puntje bij paaltje komt, vaart minister Blok zijn eigen koers en voelt bijna iedereen zich in het ootje genomen. De SP vroeg nog een Kamerdebat aan, maar vond geen meerderheid. Er komt een eendimensionale, weinig interactieve brief. |

Even een lesje Den Haag vandaag: dit kabinet laat weinig steken vallen. Akkoordjes komen tot stand achter gesloten deuren met andere politieke partijen. Daarom zijn de debatten tegenwoordig ook zo slaapverwekkend. De regering valt nauwelijks aan. Rutte speelt zeg maar in voetbaltermen gezegd: 5-3-2. 

Van Gaal haalde daarmee de halve finale van het wereldkampioenschap voetbal en snoerde alle critici de mond. Verdedigend spelen hoeft dus helemaal niet slecht te zijn. Maar saai is het wel.

Neem het debat over de Wet aanpak schijnconstructies. Minister Asscher kreeg dinsdag steun uit de hele Tweede Kamer. Politiek gezien is het een fantastisch resultaat. Ook dit debat was donderdag echter niet om aan te zien. Cobouw liet die ochtend een deskundige nog zeggen dat de wet zou leiden tot nieuwe schijnconstructies en langere ketens. Er is met geen woord over gerept. Alleen de SP was kritisch. De deal was immers al beklonken.

Verdedigen. Dat doet Stef Blok ook. Het zit in de genen van liberalen: hoezo aantrekkelijk spelen? Als je weinig belooft, hoef je ook niet veel waar te maken. Tactisch en electoraal gezien misschien niet eens zo onverstandig. Langzaam maar zeker nader ik de negentigste minuut. Het eerste fluitsignaal voor de wet die bouwer zijn eigen waar laat keuren, klonk in het millennium. Minister na minister struikelde sindsdien over de ingezette tackles van toezichthouders en bouwers. Na acht doelpuntloze jaren was het speelveld echter zo vertrapt, dat toeschouwers teleurgesteld afdropen. Zeker toen het ook nog begon te regenen.

Toen kwam Blok. De grote hervormer. Hij trok alles uit de kast. Pilots, een stuurgroep, kwartiermakers. Er was wederom boegeroep, maar anderhalf jaar vergaderen later leek er toch een overwinnaar uit de bus te rollen: de consument. Blok maakte een schaar. Nee, een dubbele schaar. Een schijnbeweging die niemand zag aankomen en vele betrokkenen buitenspel zette. “We beginnen met seriematige woningbouw.” Daar bestaan namelijk al waarborgsystemen voor.

Ik zei het al: Blok speelt op resultaat. Maar met alle respect voor de kwartiermakers, dit had ik in twee keer drie kwartier kunnen bedenken. Asscher en Blok hebben een ding met elkaar gemeen: beiden hebben goed geluisterd naar, of zwichten voor – het is maar net hoe je de dingen ziet – de argumenten van Bouwend Nederland.

Ik leid daar één ding uit af… Lobbyen is een simpel spel. 67 belangenbehartigers doen hun best. Maar na tien jaar vergaderen, nietsdoen, tegen schenen schoppen en compromissen sluiten, scoort Maxime Verhagen in blessuretijd het winnende doelpunt. En steelt Bouwend Nederland de overwinning.

Thomas van Belzen, politiek verslaggever Cobouw

Reageren op deze blog? Dat kan via
t.v.belzen@cobouw.nl of via Twitter op @ThomasvanBelzen

Reageer op dit artikel