artikel

Aanklampen

bouwbreed

Aanklampen

Afgelopen weekend zat ik na jaren weer op mijn racefiets. Ik was uitgenodigd door een clubje sterke bouwjongens om een rondje te fietsen. Het werd en ronde vol zingeving en metaforen. Ik fietste de 100 kilometer op mijn dooie gemak uit. Met de nadruk op “dooie”.

En ja, als je jezelf tegenkomt, zie je ineens alles in samenhang. Het was monumentendag. Dus zat ik als een van de drie op de bijpassende fiets met stalen frame. Ik reed als het ware op gas, terwijl de bouwjongens allemaal nul-op-de-meter machines van aluminium en carbon hadden.

Mental coaching

Ergens in mijn kelder was ik mijn oude snelheidsmeter kwijtgeraakt. Zij daarentegen hadden slimme meters bij zich, waarmee ze exact het verbruik konden bepalen. Ze rekenden voor me uit dat ik op deze ronde minimaal 25 bananen naar binnen moest werken. Er was sprake van perfecte communicatie: aan één gil voldoende en iedereen wist of we met ons groepje een tegenligger links vóór of een auto van rechts achter hadden.

En wat dacht je van de glasheldere, op de persoon afgestemde mental coaching: “Doortrappen jongen, gaatje dichtrijden, aanklampen, gaat makkelijker als je hard gaat!” Maar hoe deden ze dat nou met die energieopslag? Ze leken allemaal over autarke systemen te beschikken. Terwijl iedereen hard door denderde, overleed ik zowat op de eerste helling van een Hollandse polderbrug. Ik moest me als architect laten duwen door aannemers! Wat een klim – eh, afgang…

De week is weer begonnen. Nu moet ik weer roepen: “Aanklampen, het gaat makkelijker als je hard gaat, er is nieuwe techniek jongens, goede communicatie kan zo gemakkelijk, gebruik slimme energieopslag. En bereid je goed voor, zodat je niet meteen op de eerste helling overlijdt!”

Reimar von Meding, directielid-architect, partner van KAW te Groningen, Rotterdam, Eindhoven en Barcelona

Reageren? Dat kan via Twitter naar @ReimarvonMeding of via mail. 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels