artikel

Ingehaald

bouwbreed Premium

Ingehaald

Tijdens cursussen over aanbesteden die ik geef, kom ik steeds een hardnekkig misverstand tegen: het bestaan van een splitsingsverbod. Het idee dat je opdrachten niet in stukjes mag knippen, omdat dat in strijd zou zijn met de (Europese) aanbestedingsregels.

Mijn reactie is altijd dezelfde: je mag splitsen tot je een ons weegt. Alleen om te bepalen welke procedure je moet volgen voor elk van die gesplitste percelen, moet je de waarde van de opdrachten optellen die samen één werk vormen. Maar het splitsingslandschap is nog ingewikkelder geworden. Er is sprake van een splitsingsgebod! Gij zult knippen, beste aanbesteder. Want clusteren is in beginsel verboden.

Wat als cluseren toch gebeurt? Dan kun je naar de Commissie van Aanbestedingsexperts. Maar doe dat dan vóór de aanbesteding, dus niet naar aanleiding van de uitslag. Want dan kunnen de feiten je hebben ingehaald. Zoals in het geval waarom het ging in advies 53 van de commissie. Schoonmaakwerk in twaalf gebouwen, in drie steden. De opdrachtgever had zijn motivering te clusteren op voorhand niet op orde. Die kwam later, in een reactie aan de commissie. Hij gaf aan dat hij bij zijn besluit de belangen van mkb-ondernemers meenam. Conform de Aanbestedingswet. De uitslag leverde veertien gegadigden op, waarvan acht ‘regionaal georiënteerd’. Dus dat die afweging uiteindelijk goed was uitgepakt, kwam daarmee vast te staan. En daarmee gebeurt er iets raars. Een beslissing tot clusteren moet vooraf worden gemotiveerd. Maar of de motivering voldoende is, blijkt vervolgens pas achteraf. Zolang er genoeg spelers zijn en er wat mkb-achtigs tussen, zit doe je er achteraf niets meer aan.

Bij twijfel over clusteren geldt dus: vecht ertegen voordat duidelijk is wie zich aanmelden. Vanaf dat moment ben je door de realiteit ingehaald. En is er van het splitingsgebod niet veel meer over.

Joost Fijneman, hoofd Bouwend Nederland Advies

Reageer op dit artikel