artikel

Commissarissen

bouwbreed Premium

Commissarissen

Het lijkt een sneeuwbaleffect teweeg te brengen. Vorig week riep ik de leden van een raad van commissarissen van een groot bouwbedrijf op af te treden, omdat ik van mening ben dat hun handelen niet bijdraagt aan een redding. Maar daarover genoeg.

Afgelopen weekend ben ik doorlopend gebeld door kandidaat-commissarissen met spannende ideeën hoe een bouwbedrijf in nood te redden is. De bellers die managementslogans leuterden, vertelde ik dat ik in de tuin aan het werk was. Maar gelukkig waren er ook veel bellers met buitengewoon inspirerende ideeën en vooral niet-alledaagse benaderingen. Boze bellers waren er overigens niet. Ik denk dat die allemaal voor hun lokale partij aan het flyeren waren. Commissarissen van andere bouwbedrijven belden mij overigens ook niet. En dat verraste me eigenlijk. Normaal gesproken immers zijn dat verzamelaars. “Nog eentje erbij”, dat moet toch kunnen. En commissaris zijn bij een concurrent dan? Ach, als het toch geen invloed heeft op het bedrijfsbeleid, maakt dat ook niet uit.

Maar even terug naar de redders, want daar gaat het om. Hoe is nou creativiteit te mobiliseren om het bedrijf te redden? Ik denk niet door generatiegenoten op te trommelen van de huidige leidinggevenden en commissarissen. Die zijn toch allemaal van het wederopbouwmodel en die weten het in de huidige markt ook niet. De kunst is juist mensen te mobiliseren die wat verder af staan, maar die wel een huis willen, een gebouw zoeken of slim willen reizen. De bouw was er altijd voor de rode, grijze en blauwe infrastructuur. Vooral voor de hardware, zal ik maar zeggen. Maar het zou zomaar eens kunnen zijn dat het gesprek moet gaan over de combinatie van hard- en software en dat bij dat gesprek dus echt andere mensen moeten aanschuiven.

Lenny Vulperhorst, adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht 

Reageer op dit artikel