artikel

Flinke renovatie cao is beste vakbondsactie

bouwbreed Premium

Flinke renovatie cao is beste vakbondsactie

De bouw-cao liep op 1 januari af. Werkgevers in de bouw- & infrasector gaan graag met de vakbonden opnieuw in gesprek over een nieuwe, moderne cao. Die cao moet levensvatbaar zijn, ook voor de langere termijn. Dus niet alleen moet ze de sector nu helpen om sneller uit het diepe dal te klimmen, ook in de jaren daarna is zo’n cao aantrekkelijk.

De kolommen van deze krant zijn niet de plaats om te onderhandelen. We vinden het jammer te constateren dat de vakbonden liever in een cao-gebouw blijven zitten dat steeds verder afbrokkelt dan te moderniseren. Stutten met loonsverhoging – zonder productiviteitsstijging – is nu en straks geen optie.

Het afbrokkelen gaat almaar door, de cao loopt leeg in hoog tempo. In vier jaar tijd zijn ruim 60.000 cao-werknemers uit de bouw-cao gegaan. Sinds 1 januari 2009 is het aantal werknemers gedaald van 170.000 naar onder de 110.000. Afgelopen maand weer 2.000 werknemers. Als het draagvlak verder wegzakt, verdwijnt binnen afzienbare tijd de hele bouw-cao. En daarmee verdwijnt ook veel duidelijkheid en andere goede afspraken, zoals over pensioen, bijscholing, instroom, arbeidsomstandigheden en andere zaken die goed geregeld moeten zijn. Zaken waar iedereen in de bouw baat bij heeft. Maar zonder cao geldt het recht van de sterkste. Dat geeft veel gedoe op de werkvloer en daar zit niemand op te wachten.

Daarom hebben we in de afgelopen tijd constructieve voorstellen gedaan, aan de bonden. In een nieuwe, moderne cao bieden we de bouwplaats- en uta-medewerkers een hoger loon met meer keuzemogelijkheden. Daar tegenover staan productiviteitsstijging en eenvoudiger regels. Ook willen we in de bouw-cao meer maatwerkmogelijkheden en beter kunnen kiezen wat bij het eigen bedrijf past. Dat is belangrijk voor onze opdrachtgevers en voor alle werknemers en werkgevers in de bouw en infra.

We willen dat de werknemer werk en privé beter kan combineren. We willen mogelijkheden bieden voor zijn persoonlijke ontwikkeling, met het oog op zijn vooruitzichten en dus werkzekerheid. Dat zijn de punten die geregeld kunnen worden. Maar niet met de huidige bouw-cao. Duizenden bedrijven in de bouw- en infrasector willen een nieuwe cao waarmee we samen tien jaar vooruit kunnen. Met regels die eigentijds zijn. Ofwel een cao die zo goed is dat iedereen die werkt in de bouw en infra zich daarbij wil aansluiten.

Peperduur

Zo’n toekomstbestendige cao houdt nadrukkelijk rekening met het feit dat opdrachtgevers en eindgebruikers steeds meer bepalen. En dan niet alleen wat er gebouwd moet worden, maar ook wanneer er gewerkt moet worden, zoals in de avonduren of het weekend. Maar dat is met de oude cao peperduur, waardoor opdrachten daarop afketsen. En dus ook banen. Want we kunnen alleen werken als er werk is. We moeten opdrachtgevers kunnen bedienen wanneer daarom wordt gevraagd. We willen dus dat mensen ingezet kunnen worden op tijden die passen bij de opdrachtgevers, het bedrijf en het werk.

Een ander punt voor modernisering is het grote aantal vrije dagen in vergelijking met andere technische sectoren. Daardoor blijft bouwen onnodig duur. Er zijn nog steeds heel veel dagen waarop niet gewerkt wordt, maar die de werkgever wel moet doorbetalen. Daarom willen we toe naar structureel minder vrije dagen. In ruil komt er dan structureel extra loon. Want wij willen een cao die werken beloont. Geen cao die vooral niet-werken beloont. Belonen van niet-werken leidt bovendien tot meer werkloosheid.

Jammer genoeg zetten de vakbonden de afgelopen tijd toch in op een kostenverhogende tussen-cao, waarin we niets terugzagen van modernisering. Ze wilden niet praten over het nieuwbouwtraject, maar hebben slechts hun voorstellen herhaald voor een structurele loonsverhoging. En dat terwijl ook zij moeten weten dat in de huidige markt iedere procent loonstijging tot weer nieuwe faillissementen plus 1100 extra werklozen leidt. Werkgevers hopen dan ook dat we in het belang van de sector en van de werkgelegenheid weer snel met vakbonden om tafel kunnen en de modernisering vorm kunnen geven. Dat levert meer banen en loonsverbetering op dan elke andere vakbondsactie.

Reageer op dit artikel