artikel

Gemeenten stuwkracht achter social return on investment

bouwbreed

Voor onderzoekers is het fenomeen aanbesteden een levendig veld. Na UAR en UPR, Erecode, AIV in de jaren negentig, kregen we Bibob, de ARW en allerhande overgangsregelingen.

Het laatste decennium lag de nadruk op nieuwe contractvormen, duurzaam inkopen en recentelijk de nieuwe regels met de proportionaliteitgids. Nu de rook rondom de nieuwe regels optrekt zien we dat een nieuw element zich aftekent. Een element waar op dit moment vooral gemeenten pittig experimenteren: social return on investment (sroi). Waar eerdere interventies in de aanbestedingspraktijk veelal vanuit de centrale overheid werden geïnspireerd en opgelegd, is het opmerkelijke van sroi dat deze ontwikkeling meer vanuit de gemeenten vorm krijgt. Deze aandacht voor sroi lijkt sterk ingegeven door de overdracht van taken van het Rijk naar de gemeenten, in combinatie met de invoering van de participatiewet. De implementatie van sroi is een nog een levendig veld met vooral pioniers, verscheidenheid van overwegingen, uiteenlopende modellen en wisselende ervaringen. Enkele jaren terug werd het aanbestedingstoneel gedomineerd door duurzaam inkopen. Kijkend naar de wetgeving en financiële ratio lijkt de komende jaren een hoofdrol weggelegd voor sroi. Dat voor sroi nog iets uit te knobbelen valt bleek vorige maand op het congres van de Regieraad Bouw Oost NL. Daar was een interessante en goed bezochte workshop over een sroi-project van de gemeente Apeldoorn. De discussie was boeiend en bij tijden scherp en heftig. Zorgen waren er vooral over de uitvoerbaarheid, over het risico van verdringing, over het leerlingwezen, over de zin en onzin, over de controleerbaarheid, over de transactiekosten. Moet je dit per project regelen, of is een meer continue oplossing wenselijker? Deze thematiek en controverses sluiten aan bij een beeld dat naar voren komt uit een eerste inventarisatie onder de overheden uit Overijssel, Gelderland en Flevoland. De stuwkracht voor sroi komt uit de gemeenten. Hoewel aanleiding en drijfveren voor sroi consistent zijn, zijn de uitwerking en instrumentatie naar de aanbestedingspraktijk sterk variabel. De bedrijven zien meer bomen dan bos. Omdat deze nieuwe ontwikkeling in aanbesteding niet centraal is opgelegd, maar vanuit decentrale initiatieven gedreven wordt, lijken samenspraak en onderlinge afstemming de belangrijkste middelen om dit levendige veld te temmen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels