artikel

Elektrochemie bepaalt gedrag van corrosie materiaal

bouwbreed

Corrosie is een sluipend proces en het meten ervan is niet makkelijk. De huidige methoden geven soms pas na een jaar uitsluitsel over de gevolgen. ECN komt nu met een methode die binnen een week de bijzonderheden van corrosie aangeeft.

De bestaande methoden laten niets los over het verloop van corrosie; ze geven alleen uitsluitsel over wat er van een al dan niet gecorrodeerd proefstuk is geworden. “Maar corrosie kan zich vooral in het begin van de test hebben voorgedaan en is later gestopt”, zegt materiaaltester Jaap Hooijmans van ECN. “Corrosie kan ook pas laat tijdens de test zijn begonnen of juist vrij constant zijn geweest.” Zo’n bestaande methode is de zoutsproeitest waarbij proefstukken soms een jaar achtereen worden besproeid met zout water.

Hooijmans test materialen op corrosiegedrag met een elektrochemisch proces. “De uitkomst daarvan is voor 90 tot 95 procent gelijk aan die van de zoutsproeitest.” De elektrochemische test dwingt een proefstuk als het ware te corroderen. Dat gebeurt door er een elektrische spanning op te zetten en het materiaal te bewerken met chemicaliën die de omgeving simuleren waar het geteste materiaal wordt gebruikt. “Hoe meer stroom er wordt gemeten hoe harder de corrosie verloopt.”

Deze manier van testen vertelt volgens Hooijmans veel meer over de manier waarop het corrosieproces verloopt dan de tot nu toe gangbare methoden. Het resultaat leert of het corrosiegedrag aanleiding geeft voor verder onderzoek.

ECN gebruikt de methode zelf voor proeven met materialen voor onder meer windturbines. TNO in Den Helder past volgens Hooijmans een vergelijkbare methode toe voor het bepalen van corrosiegedrag. Beide bedrijven bieden hun methodes aan derden aan. “Verder zijn bedrijfslaboratoria actief op dit gebied zoals die van Shell. Maar die voerder de testen doorgaans niet voor andere opdrachtgevers uit.”

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels