artikel

Jokertje?

bouwbreed

Het leven is hard, meedogenloos en onverbiddelijk. Terecht, cadeautjes maken ons immers lui en verwend. Plato noemde deze wereld: “Alles wordt, niets is”.

In het dagelijkse leven komen we dat onbewust continu tegen; als we iets echt willen, moet je ervoor gaan. Zo heeft iedereen dromen, waarbij het gros deze ook nog eens nastreeft. Probleem is alleen, alle postiviteitsgoeroes ten spijt; als je “er maar hard genoeg voor gaat”, leidt dat niet per definitie tot het in vervulling laten komen van die droom. Dat is slechts een illusie, hoe bitterzuur dat ook is. Schoolvoorbeeld: Sven Kramer, twee jaar geleden, olympische spelen, 10 kilometer. Wie gunde het hem niet? Wie heeft er harder voor getraind? Zou Lee nou gelukkig zijn met zo’n geflatteerde gouden medaille? Heel Nederland leefde met hem mee, zijn droom kwam niet uit. Geen cadeautjes. Toch heeft het hem en half Nederland veel gebracht op de weg er naar toe. ‘De weg is de herberg’, maar biedt geen enkele troost. Af en toe zou toch iedereen het lot een handje moeten kunnen helpen? Een jokertje voor iedereen, juist voor die gevallen dat alles op de juiste plek valt, behalve dat minieme stukje ‘geluk’. Dat maakt onze wereld toch wat mooier? Ook in het professionele leven. Wie heeft er niet dat ene droomproject waarvoor je op je hardst gaat lopen. Dat project waardoor je aan alle andere projecten net een vleugje minder belang hecht. Dat project waar je vroeger als kind over discussieerde met een oom tijdens een verjaardag. Binnenkort opent voor mij een window of opportunitytot mijn droomproject. Helaas worden cadeaus niet gegeven en het lot lijkt ook niet van plan op korte termijn een jokertje te introduceren. Ach, mocht de windowzich toch weer voor mij sluiten, dan zullen nieuwe dromen wel weer ontstaan. Met Kramer is het immers ook goed afgelopen, dat bleek afgelopen zondag maar weer.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels