artikel

Penny wise

bouwbreed Premium

Wijlen Jo Cals heeft heel wat op zijn geweten. De invoering van de Mammoetwet, ook wel gekarakteriseerd als de onderwijsvernieling, heeft ervoor gezorgd dat sinds 1968 de toen opgroeiende jeugd de kunst van het rekenen ontbeert. Het klinkt dan leuk dat Rutte II veel veertigers in de gelederen heeft, de harde werkelijkheid leert anders. Ze […]

Wijlen Jo Cals heeft heel wat op zijn geweten. De invoering van de Mammoetwet, ook wel gekarakteriseerd als de onderwijsvernieling, heeft ervoor gezorgd dat sinds 1968 de toen opgroeiende jeugd de kunst van het rekenen ontbeert. Het klinkt dan leuk dat Rutte II veel veertigers in de gelederen heeft, de harde werkelijkheid leert anders. Ze kunnen niet rekenen en dat heeft behoorlijk wat ongewenste consequenties.

Neem bijvoorbeeld de halsstarrige houding over de begroting van de Europese Unie. De Europese Commissie, gesteund door het Parlement, wil een groei van 7 procent. Die is domweg nodig vanwege eerdere verplichting aan dezelfde landen die steigeren bij de gedachte meer te moeten betalen.

Op zich is die houding begrijpelijk. In tijden van bezuinigingen, door Rutte II vertaald naar lastenverzwaringen, wil je natuurlijk niet meer aan de Europese Unie betalen. Nader beschouwd is het echter een kwestie van penny wise, pound foolish . Op een fractie van de totale begroting van bijna 130 miljard na voor apparaatskosten, gaat het geld terug naar de landen in de vorm van subsidies en cofinanciering van projecten, veelal in de bouw.

In Nederland natuurlijk niet. Het meeste van het geld dat ons land weer terugkrijgt, gaat naar de landbouw. Alleen wat regionale gelden gaan in de bouw zitten. Belangrijker is echter nog dat waar Rutte I al bezig was de economie tot stilstand te brengen met de bezuinigingen, Rutte II dat in versterkte mate doet. Een investeringsagenda ontbreekt ook ten enenmale.

Het is dan goed om een instituut als de Europese Unie te hebben die evenals een aantal provincies en gemeenten tenminste wel oog hebben voor de noodzaak te investeren. Zonder dat gaat de crisis nooit voorbij.

Een lichtpuntje levert het kabinetsgestuntel van Rutte wel op: dit kabinet is geen lang leven beschoren. De vraag is dan echter wat er daarna komt. De VVD wordt natuurlijk gedecimeerd, maar waar gaan al die stemmers dan heen? De kans is groot dat we van de regen in de hoosbui komen, met dank aan Jo Cals.

Reageer op dit artikel