artikel

Leiderschap

bouwbreed Premium

Er zijn woorden die ik liefst zo veel mogelijk mijd. En dat valt niet mee. Want juist in mijn vak, dat van ‘management consultant’, gebruiken we veel te vaak grote woorden met weinig betekenis. Dat het niet meevalt om die woorden te (ver)mijden, komt ook door u. Dat taaltje van mijn beroepsgroep gaat er bij […]

Er zijn woorden die ik liefst zo veel mogelijk mijd. En dat valt niet mee. Want juist in mijn vak, dat van ‘management consultant’, gebruiken we veel te vaak grote woorden met weinig betekenis. Dat het niet meevalt om die woorden te (ver)mijden, komt ook door u. Dat taaltje van mijn beroepsgroep gaat er bij u namelijk in als Gods woord in een ouderling. Hoe meer prietpraat achter elkaar, hoe gewichtiger het gesprek en hoe dieper we graven in de discussie. Ik ga geen voorbeelden geven, want sluit uw ogen, haal diep adem en denk aan uw laatste brainstorm, heisessie of met- de-(beide-)benen-op-tafel-meeting. Waar ging die ook weer over? En hoe verwachtingsvol kwam u daar ook weer vandaan? Sterker nog, hoeveel energie kreeg u ervan? Een woord wat ik echt mijd (nu ik het opschrijf vraag ik me af of het echt waar is) is leiderschap. Dat leiderschap tegenwoordig echt nodig is, dat lezen we overal. Om de weg gewezen te krijgen. Geïnspireerd te raken. Waarden te delen. Nuttige dingen te bedenken. En hard te werken. De anarchist wordt in mij wakker. Leiderschap riekt mij te veel naar religie. Naar gesloten systemen. Naar top-down organiseren. Naar volgen. Alleen dat woordje ‘te’ al, alsof we zelf niets kunnen. Tegenover leiderschap stel ik steeds meer het je eigen boontjes doppen. Het de handen ineenslaan. Zelf het initiatief nemen. Is de emancipatie immers niet al lang voltooid? We kunnen zonder leiders. Er is alleen nog een probleem: de leiders zelf zitten steviger te paard dan ooit. En ter rechtvaardiging zwaaien ze met stapels managementboeken, waarin het leiderschap geïdealiseerd wordt.

Reageer op dit artikel