artikel

Transparantie maakt sjoemelen onmogelijk

bouwbreed Premium

Ons privéleven leggen we via internet op tafel. Maar waarom niet het zakelijke deel? De ruimte voor een opdrachtnemer om te frauderen wordt op deze manier vele malen kleiner, meent Roel van der Vossen. De jongere van nu is klaar voor een toekomst vol vertrouwen en transparantie.

Naast bestuurslid van De NieuwBouw ben ik werkzaam in verschillende bedrijfstakken. Ik houd me bezig met bouwbegeleiding, aannemerij en VvE advies. Het zijn bedrijfstakken die op zichzelf staan. Binnen deze drie bedrijfstakken kom ik echter één gemene deler tegen. En dat is vertrouwen. Of beter gezegd; het gebrek daaraan.

De drie bedrijven waarbinnen ik werkzaam ben staan in dienst van een ander soort opdrachtgever. Opdrachtgevers die met elkaar kunnen werken en een mooi eindproduct zouden kunnen realiseren op een integere manier en in onderling vertrouwen. Zouden inderdaad, want steeds vaker kom ik tegen dat het helemaal niet gaat om het eindproduct, maar om de geldelijke beloning voor de opdrachtgever.

Legio voorbeelden

Er zijn legio voorbeelden te noemen van vertrouwens- en integriteitskwesties die mij ter ore komen. Bijvoorbeeld een bestuurslid van een VvE die aannemers hun offertes laat verhogen zodat hij zelf enkele duizenden euro’s in zijn zak kan steken. Een particulier die zegt zijn verbouwing aan een partij uit te willen besteden, maar nog even met de bank moet overleggen over de financiering. De ‘bank’ blijkt dan echter te bestaan uit vier andere aannemers die de al uitgebrachte offerte gaan afprijzen. En tot slot de vastgoedbeheerder die via mij een bouwbegeleider zoekt om enkele grote gebreken aan een pand in het bouwkundig rapport te vermelden, zodat de beheerder weer commissies kan opstrijken bij het verhelpen van de ‘gebreken.’

Allemaal voorbeelden waarbij juist de opdrachtgever kiest voor een weg waar vertrouwen, behalve dan het vertrouwen dat de opdrachtnemer zijn mond zal houden, niet te vinden is. En de opdrachtnemer houdt zijn mond wel: voor hem staat er immers weer een toekomstige opdracht of een geldelijke beloning tegenover.

Waar ik mij nu zo over verbaas is het feit dat veelal gepraat wordt over het feit dat juist de opdrachtnemers niet te vertrouwen zijn. “Ze draaien je een poot uit”, is een veel gehoorde uitspraak in de voorgesprekken voor een bouwbegeleidingsklus. Waarom hoor ik niemand over de opdrachtgevers die elkaar een spreekwoordelijke poot uitdraaien. Hoe zit het met die buurman die het technische beheer van een VvE doet en lukraak een paar duizend euro aftroggelt van zijn buurman (toch wel één van mij grootste verbazingen van dit jaar). Dat maak je met een kopje suiker toch niet meer goed?

Mijn inziens wordt het tijd om kosten en gegevens openbaar te maken, de open source gedachte. Wanneer iedereen kan zien wat de financiele gevolgen zijn van gemaakte keuzes valt er niet veel meer te sjoemelen. De angst dat iedereen kan zien wat er verdiend wordt moet maar eens overboord gegooid worden.

Stille hoop

k heb de stille hoop dat onze toekomst, de jongere van nu, wel klaar is voor een toekomst vol transparantie en vertrouwen. Een toekomst waarbij we elkaar recht in de ogen kunnen kijken en kunnen vertellen tegen elkaar wat nu daadwerkelijk iets gekost heeft en wat je er aan verdient. De huidige manier van communiceren via het internet helpt ons daar enorm bij. Veel initiatieven zijn hiervoor al ontplooit. We leggen ons privéleven veelal helemaal op tafel voor een ander. Waarom het zakelijke deel dan niet? De ruimte voor een opdrachtnemer om te frauderen wordt op deze manier vele malen kleiner. Gegevens over kosten liggen immers op straat.

Ik heb er vertrouwen in dat onze toekomst, de jongeren, vertrouwen terug kunnen brengen. Openheid is daarbij voor mij het keyword .

Of is de toekomst ook al niet meer te vertrouwen, en kiest die ook voor zichzelf?

Reageer op dit artikel