artikel

Besef de urgentie van risicomanagement

bouwbreed Premium

Meten en registreren van faalkosten is nog weinig ontwikkeld. Maken we ons dan niet druk over de risico’s, de identificatie en het managen ervan? Natuurlijk wel, vindt Michael Schoevaart, alleen zijn we in de bouw- infrasector minder handig in de wijze waarop we dit soort zaken managen. Vooral de manier waarop we erover communiceren. 

Zwervend door het digitale consumentenlandschap zie ik een man in een wit pak op mijn scherm verschijnen. Hij wast zich in een grote toiletruimte van een leeg kantoorgebouw en veroorzaakt daarbij een gigantische overstroming. Vervolgens speelt hij met de bediening van een verstelbaar bed in een warenhuis en veroorzaakt een felle brand. Hij bestuurt een vloerwrijver in een museum waarbij er kostbare beelden aan gruzelementen vallen. De camera zoemt in. En op zijn knokkels verschijnt de mans naam: Risk. Al met al een creatieve manier om het lastige begrip ‘risico’ te personifiëren.

Discussierapport

Het doet me denken aan het onderzoek waar ik onlangs aan meewerkte, naar de beheersing van Governance, Risicomanagement en Compliance (GRC) in de bouw- en infra sector. De conclusie – weergeven in het discussierapport ‘GRC in de Bouw aan de maat?’ – is dat GRC een nauwelijks bekend fenomeen is bij de ondernemingen in de sector. Hoe is dat mógelijk, als je bedenkt dat begrippen als planning, raming, scope en overschrijding de gemoederen elke dag intensief bezighouden? En de steeds weer optredende faalkosten die vaak oplopen tot boven de 10 procent waar we in onze sector in een goede tijd 3 procent marge rekenen! Meten en registreren van faalkosten is nog weinig ontwikkeld. Maken we ons dan niet druk over de risico’s, de identificatie en het managen ervan? Natuurlijk wel. Alleen zijn we in onze sector minder handig in de wijze waarop we dit soort zaken managen, vooral de manier waarop we erover communiceren. We proberen het wel – de workshops, rapporten, plaatjes, handboeken, schema’s en risicoregisters vliegen ons om de oren. Maar urgentiebesef, de gewenste versnelling blijft uit.

Toch is er hoop. De grootste volwassenheid op het vlak van risicomanagement zie je op projectniveau. Lokale bouw- en infra bedrijven, divisies, concerns én consortia kunnen veel leren van hun projectorganisaties. De weg naar een ondernemingsbrede GRC- aanpak is in zicht, en ik roep projectmanagers op om hun organisaties te helpen bij de ontwikkeling daarvan. Het gaat er tenslotte niet alleen om de kansen en bedreigingen uit hoofde van projecten in kaart brengen, maar ook om een geïntegreerde aanpak en zicht op de cumulatie van risico’s over de projecten heen.

Gedragsverandering realiseren valt niet mee. Hoeveel tegenvallers moeten er nog komen voordat managers in de bouw- en infra zich werkelijk zorgen gaan maken over de man in het witte pak?

Krachtig middel

Was er maar een krachtig middel om het urgentiebesef aan te wakkeren. Ik droom van een middel dat net zo sterk is als dat filmpje dat ons bewust maakt dat Risk never sleeps . Wat zou het mooi zijn om zo overtuigend te kunnen zijn dat de bouw en infra sector GRC dusdanig gaat omarmen dat het onderdeel wordt van het dna van de organisatie. Ik ken nog wel een acteur die Mister GRCkan spelen.

Reageer op dit artikel