artikel

Transitie

bouwbreed Premium

Wie het weet, mag het zeggen! Wie het ziet, kan het doen! Weten, begrijpen en erover praten – lange tijd dé manier om problemen op te lossen.

Oorzaken achterhalen, causale verbanden zien en veel energie steken in de analyse van het probleem. ‘Hoe het komt, dat het komt, dat het zo gekomen is dat het komt’. Met veel nadruk op én respect voor de denkers in de samenleving.

Is dit aan het veranderen? Of wil ik dat gewoon graag zien? Het lijkt erop dat we in beweging komen. Gelukkig. Plaats maken voor iets anders is nodig. Erbij of ernaast, nog beter. Natuurlijk is het belangrijk om te blijven denken. ‘Eerst denken, dan doen’, leerden we niet voor niets als kind. Dat we de handen uit de mouwen moeten steken, is evident. Waar vroeger de gedachte ons aanzette tot handelen, zie ik nu iets anders ontstaan. En dat geeft versnelling. Het gevoel, dat er iets moet gebeuren groeit. En als dat gevoel goed wordt geraakt, komen we blijkbaar echt in beweging. Niet langer verklaren, uitleggen of bedenken. Wel op de fiets stappen en onderweg verbeteren. In gesprek met elkaar. ‘Al doende leren’, ook zo’n oude waarheid.

De afgelopen weken heb ik deze aanpak veel om me heen gezien. En donderdag zagen we met z’n allen hoe snel dan zelfs de ‘brief naar Brussel’ de deur uit kan. Je kunt het ermee eens zijn of niet. Ook dat geworstel werd zichtbaar. Een nieuwe tweedeling?

Wicked problems , zo kun je een aantal gevolgen van de crisis noemen. Wat we weten van een wicked problemis dat het niet overgaat en dat er ook geen ideale oplossing voor bestaat. Met je hoofd het probleem te lijf gaan, scenario’s ontwikkelen en wat dies meer zij helpt dus niet. In beweging komen wel. Aan de slag gaan met de best haalbare oplossing op dat moment, werkt. Niemand schiet tekort en de ellende wordt stilaan kleiner. ‘Aanpakken die hap’; is de kern van de aanpak.

Zou het dan toch nog lukken om hoofd, hart en handen te verbinden?

Angela van de Loo, directeur/eigenaar Targetpoint

Reageer op dit artikel