artikel

Russische mijmeringen

bouwbreed Premium

Na ruim anderhalf uur luisteren naar simultaanvertaling door een koptelefoontje dat je aan één oor moet hangen, word ik door een medepanellid op de schouders getikt: ze wil me haar visitekaartje geven. Kort daarna vertrekt ze. Om mij heen vertrekken meer medepanelleden, allen Russen. Ik ben in Sint Petersburg en ik heb alle tijd om […]

Na ruim anderhalf uur luisteren naar simultaanvertaling door een koptelefoontje dat je aan één oor moet hangen, word ik door een medepanellid op de schouders getikt: ze wil me haar visitekaartje geven. Kort daarna vertrekt ze. Om mij heen vertrekken meer medepanelleden, allen Russen. Ik ben in Sint Petersburg en ik heb alle tijd om na te denken over de ochtendsessie waar ik in zat, over Transformation of the Megapolis. Ook daar ontstond door het te grote aantal panelleden geen werkelijke discussie, maar ik ben wel te weten gekomen dat de Russen enorme problemen hebben met de verkeersdrukte en vooral geïnteresseerd zijn in openbaarvervoerssystemen voor hun megasteden. De dame van het visitekaartje vertelt een vrolijk verhaal, ze organiseert prijsvragen in een mij onbekende regio en heeft alleen goede ervaringen, want ze lacht er vrolijk bij. Om mij heen is iedereen laconiek. Natuurlijk weten de Russen zelf het beste hoe ze met hun locale omstandigheden om moeten gaan, maar ja, die ontwikkelaars willen nu eenmaal liever met de buitenlandse architecten werken. De simultaanvertaalster doet haar best maar enige zaken raken toch lost in translation. Zit ze alleen voor mij te vertalen? Gelukkig niet, ik kijk naar het publiek en zie nog drie mensen met een koptelefoontje. Maar de toeschouwers weten van geen ophouden, na twee uur luisteren beginnen ze nu zelf vragen te stellen. Het onderwerp van de discussie, is “wat kunnen we leren van internationale architectuurprijsvragen.” Ik krijg een aandoenlijke vraag: “Hoe krijgen jullie het in Nederlandse prijsvragen voor elkaar, ontwikkelaars over te halen om ook voor lagere inkomensklassen te bouwen? “ Ik hou het maar kort (prijsvragen in Nederland…) en probeer uit te leggen dat het gewoon een eis is van de overheid en dat er helemaal geen woningbouwprijsvragen zijn. Later op het vliegveld staren mij honderden Matroesjka-poppetjes aan. De volgende dag waan ik mij in zo’n poppetje: Prachtige architectuurschatten staan in de nieuwe schatkamer-installatie van OMA, dat weer staat in het onlangs gerenoveerde NAI van Jo Coenen.

Architect en directeur MVRDV

nathaliedevries@mvrdv.nl

Reageer op dit artikel