artikel

Fabeltjes over de kilometerprijs

bouwbreed

Fabeltjes over de kilometerprijs

Sinds de lancering van het wetsvoorstel kilometerprijs is de oppositie niet van de lucht. Veel van de kritiek berust echter op speculaties, die als feiten worden gepresenteerd. Nu het Kamerdebat van start is gegaan, is het volgens Caspar Chorus hoog tijd om de meest gehoorde onterechte kritiek te ontkrachten.

De effecten van de kilometerprijs zijn onduidelijk.
Natuurlijk zijn ze dat, het gaat hier om een complex project dat directe en
indirecte invloed heeft op onder andere het transportsysteem, de economie en de
huizenmarkt. Elke precieze inschatting van de combinatie van deze effecten op
langere termijn is per definitie ongeloofwaardig. Maar is dit een reden om af te
zien van de kilometerprijs? Natuurlijk niet. We weten namelijk één iets wél heel
zeker. Doen we nu niks, dan is de mobiliteitsproblematiek over enkele jaren niet
meer te overzien.

De technologie is niet beproefd.
Voor een project van deze omvang geldt bijna per definitie dat de
technologie pas beproefd is wanneer het project af is en werkt. The proof of the
pudding is in the eating. Bovendien zijn de verschillende componenten van het
beoogde kilometerprijssysteem wél beproefd – het is de combinatie die de
uitdaging vormt. Maar moeten we deze uitdaging niet juist met beide handen
aangrijpen? De ervaring met het opzetten van een dergelijk hoogtechnologisch
systeem is onbetaalbaar in de huidige mondiale race om innovatie. Toegegeven:
asfalt leggen is makkelijker, maar daarom ook totaal oninteressant voor de BV
Nederland.

Het spitstarief is oneerlijk, want forensen kunnen geen kant op.

Het mooie aan de kilometerprijs, inclusief spitsheffing, is juist dat deze zo
veel eerlijker is dan welk alternatief dan ook. Ze komt namelijk het dichtst bij
de ideale situatie waarin de automobilist opdraait voor de werkelijke kosten die
zij veroorzaakt. Deze kosten bestaan voornamelijk uit verschillende vormen van
milieuvervuiling, en extra reistijd voor iedereen die achter haar aansluit in de
rij. Deze laatste kosten worden door het spitstarief deels in rekening gebracht.
In de differentiatie naar voertuig én plaats én tijd zit hem dus juist de
eerlijkheid van de kilometerprijs. Forensen kunnen in de spits ofwel kiezen om
te betalen voor hun snellere rit naar het werk, ofwel hun mobiliteitsgedrag
aanpassen. Dat is even slikken voor sommigen, maar oneerlijk is het niet.

Kilometerprijs werkt alleen met supersnelwegen
De CDA-fractie voelt duidelijk de hete adem van de oppositie in de nek.
Naast het in twijfel trekken van de noodzaak van een spitstarief, komt er nog
een ander (oud) konijn uit de hoge hoed van de christendemocraten: de opbrengst
van de kilometerprijs moet worden ingezet om zogenaamde supersnelwegen aan te
leggen. Deze zijn voorzien van extra rijstroken die een vlottere doorstroming
moeten garanderen. Dit idee is onverstandig. De mobiliteitsproblematiek in
Nederland is namelijk niet alleen een kwestie van te weinig capaciteit op de
snelweg, maar vooral van weinig capaciteit op de bestemming. De supersnelweg zál
zorgen voor een vlottere doorstroom van verkeer op de snelweg zelf en hierdoor
overigens ook weer zorgen voor een toestroom van nieuw verkeer. Maar
uiteindelijk staat iedereen alsnog stil aan de rand van de stad of in het
centrum, want in ons land en in onze steden is de ruimte nu eenmaal beperkt.
Nederland is klein, denk groot. Maar, in de woorden van stedebouwkundige Rudy
Stroink: groot denken betekent niet hetzelfde als groot bouwen. Inderdaad. Groot
denken betekent: de kilometerprijs invoeren, inclusief het spitstarief.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels