Lenny Vulperhorst

Grappig toch eigenlijk hoe we gevangen zitten in oude routines of gebakken lucht. Ik ben zijdelings betrokken bij de ontwikkeling van een nieuwe woonwijk en neem waar dat de 'her-verpakkers' van oude wijn daar impliciet strijd voeren tegen de 'luchtfietsers'.

Rekeningrijden staat al 30 jaar op de politieke agenda. Dat zegt genoeg. De eerste keer dat de invoering mislukte, kwam dat omdat de toenmalige baas van de ANWB vergeten was hoe zijn achterban er over dacht. De Telegraaf herinnerde hem daar natuurlijk luidruchtig aan.

Het uitbesteden door een woningcorporatie van het ingewikkelde deel van de huurincasso aan een externe financiële partij is een foute keuze. Juist moeizame huurincasso zou een kernactiviteit van corporaties moeten zijn.

Een prominent vertrekkend Tweede Kamerlid beklaagt zich in een van de weekendkranten dat het jammer is dat de verkiezingscampagne niet (ook) over de woningmarkt ging. Ook NRC-journalist Jos Verlaan stelt vast dat het thema wonen volledig van de radar is verdwenen.

Hoe ingewikkeld de verkiezingsuitslag ook lijkt, het perspectief voor de bouw- en vastgoedsector is duidelijk. Voor woningzoekenden die aangewezen zijn op een sociale huurwoning blijft het in veel steden en het westen lang zoeken naar een speld in een hooiberg, zeker als de liberalisatiegrens naar maximaal 600 euro gaat.

Het is een geniale gedachte. Het laatste lijsttrekkersdebat was niet echt spannend, maar het was wel mooi te zien dat twee van de grote maatschappelijke problemen in samenhang kunnen worden opgelost. Het aanpakken van de files. En het elkaar aanspreken op normen en waarden.

De stratenmaker is het eeuwige voorbeeld van waarom het onrechtvaardig is om de AOW-leeftijd te verhogen. In elk verkiezingsdebat komt de stratenmaker voorbij die werkt bij het enige nog niet gemechaniseerde bedrijf in Nederland, de firma Roemer te Boxmeer.

Gaan politieke partijen rollebollend over straat als ze (bek)vechten over kwesties die de bouw raken? Niet echt.

De naam is er, maar tegelijkertijd is er nog veel in nevel gehuld. In het diepste geheim wordt er gewerkt aan een fusie tussen Zandvoort en Noordwijk. Dat is bijzonder omdat de provinciegrenzen nu eens geen belemmering zijn voor schaalvergroting.

Op mijn dorp word ik aangesproken door een lokalo, die een tiny house heeft gebouwd van 20 vierkante meter. Nu nog een plek. Een klein plekje, eigenlijk. Of ik iets weet.