verslaggever Economie en Aanbesteden
Historica Ingrid Koenen (1968) is specialist op het gebied van aanbesteden, grote projecten en bijzondere contractvormen. Zij volgt de mensen die daarover beslissen op de voet. Auteur van het boek Prijsvechten. Van bouwfraude naar uitverkoop.
Gemeenten laten nog veel steken vallen bij gebiedsontwikkelingen. Directeur-generaal Chris Kuijpers van VROM waarschuwt dat voor grove blunders als zij hun kennis niet snel bijspijkeren.
Bouwen rond luchthaven Schiphol moet lastiger worden. De inspectie van Verkeer en Waterstaat pleit voor instellen van een hoogtebeperking tot 100 meter rond tien kilometer rond de landingsbanen.
Megaprojecten verlopen nooit zonder strubbelingen. ProRail en Rijkswaterstaat slaan de handen ineen om lessen en conclusies te trekken uit tien grote infraopdrachten.
De kansen voor publiek private samenwerking in het spoor zijn nihil. Alleen de bovenbouw voor de hsl is met succes in een dbfm gegoten, maar de commissie Ruding ziet weinig toekomstperspectief.
De regels rond hoogbouw zijn onduidelijk met als gevolg dat iedereen noodgedwongen zijn eigen interpretatie geeft. Scheidend Rijksbouwmeester Mels Crouwel dringt er bij de minister op aan om landelijke regels te maken voor gebouwen boven de 70 meter.
Een 140 meter hoge gekroonde dame en een even grote heer in baksteen en graniet verrijzen binnen een paar jaar op de plek waar ooit de Zwarte Madonna stond. Twee keer mislukte de aanbesteding, maar nu gaat bouwcombinatie BAM-Ballast het grootste rijksgebouw ooit voor 328 miljoen euro bouwen.
De nieuwe Aanbestedingswet treedt niet eerder dan mei 2009 in werking, verwacht Hans Verkerk van het ministerie van Economische Zaken. De projectleider gaf afgelopen week een toelichting aan de Regieraad Bouw.
Grote rijksopdrachtgevers voelen niets voor systematische analyse van inschrijfstaten. Rijkswaterstaat opent als enige wel alle enveloppen, maar alleen om te checken op rechtmatige inschrijvingen. Rijksgebouwendienst en ProRail controleren alleen bij vermoedens van fraude.
Onno Ruding (Breda 1939, CDA) studeerde na het gymnasium economie aan de Nederlandse Economische Hogeschool Rotterdam, de latere Erasmus Universiteit, waar hij in 1964 het doctoraal haalde. Na zijn dienstplicht ging hij in 1965 werken op het ministerie van Financiën, waar hij opklom tot hoofd afdeling Internationale Monetaire Zaken. Ruding promoveerde in 1969 cum laude op het proefschrift 'Naar één geïntegreerde Europese kapitaalmarkt?'. In 1971 stapte hij over naar de AMRO Bank. Van 1977 tot en met 1980 was hij executive director van het Internationale Monetaire Fonds in Washington. In 1981 keerde hij terug als lid raad van bestuur bij de AMRO Bank.
1. Vaker pps bij weg- en spoorinfrastructuur, op basis van Dbfm-contract
