Harry Verhoeven

Mijn enige broer heeft de intellectuele wereld nooit ervaren zoals ik. Het is geen belemmering geweest voor zijn loopbaanontwikkeling en het vormen van een gezin. Duivenmelken bekoort hem meer dan de fenomenologie van Heidegger en de vakbond staat dichter bij hem dan een werkgeversvereniging. Amper 15 jaar oud bracht zijn onderwijsvrijstelling hem in de wereld

Soms gebeuren er ook nog 'zinnige' dingen op deze onbegrijpelijke aardkloot. Wat te denken van het postuum rehabiliteren van 34 vermeende heksen. Niet te geloven: vierhonderd jaar nadat ze hun hocuspocusgedrag in Keulen bekocht zagen met de strop of de brandstapel. Het lijkt een hype te worden want kort daarna volgde in de Belgische kustplaats

'Pot-jan-drie-dubbeltjes-nog-an-toe' zou Dries van Agt hebben gezegd als hij dezelfde ondervinding met KPN had beleefd als ik. Wat een oplichters, wat een boeven die geprivatiseerde teletubbies. Natuurlijk, ik had al langer bedenkingen tegen de telecommunicatiemarkt, maar dat ze ook een trouwe consument die al een kwart eeuw mobiele diensten afneemt verschalken, zou een reden moeten

In mei werd in Karlsruhe een congres gehouden over methodologie georganiseerd door professor Horvath van Industrieel Ontwerpen TU Delft en professor Albers van de TU Karlsruhe.

De eerste signalen van geestelijk verval lijken bij mij in aantocht. De wijze waarop ik steeds meer met gelatenheid afstand neem van het politieke landschap, past in ieder geval niet bij mijn temperamentvol karakter. Vooral de manier waarop met list en bedrog door de Haagse elite bezuinigingen worden omgezet in hogere lasten, zou voor mij

Een van de aantrekkelijkste kanten van de bouwcultuur was de typische humor. Was, want ruim de helft van de 550 lezers die reageerden op de grote Cobouw-enquête, geeft aan dat de esprit in de bouwnijverheid is afgenomen. Naast reacties op het verleden werd er ook naar de toekomst gekeken. Begrijpelijk dus dat het lachen je

Onlangs vernam ik dat een ROC moest snijden in de post 'ondersteunend personeel' omdat die ver boven de landelijke norm van 25 procent uitging. Volgens die maatstaf is het dus normaal dat een kwart van de loonkosten binnen de lumpsumfinanciering wordt onttrokken aan het beschikbare budget voor organisatietoeters en huisvestingsbeheer. Met dit overdreven overheadgegeven op

Hoe zou onze cultuur er uit zien als we weer een sterke collectieve belijdenis zouden hebben voor het hiernamaals? Deze kwestie speelde door mijn hoofd toen ik onlangs duizenden mensgrote terracotta krijgers van de eerste grote Chinese keizer in slagorde voor me zag staan. Ruim tweeduizend jaar geleden werd dit wereldberoemde erfgoed onder de grond

Niet dat het me frustreerde, maar ik heb altijd wel het gevoel gehad dat ik nog iets miste in mijn existeren. Sinds deze week ben ik erachter: een goed gevuld universiteitsauditorium met bouwkundestudenten die met volle aandacht 'mijn verhaal' over de culturele crisis wilden aanhoren. Binnen de populatie van de toekomst zag ik een verdwaalde

Hoewel het me goed afgaat en ik er zelfs enig plezier aan ontleen, de samenleving af en toe een halt toe te roepen of een spiegel voor te houden, stond de afgelopen week mijn 'wereld' stil en keek ik zelf even in het hazenoog. Vanuit mijn atelier heb ik direct uitzicht op het schoolplein waar de vlag halfstok hing en ouders elkaar steunden in hun leedwezen. Het was niet de enige stek waar de nationale vaan er troosteloos bij hing.