nieuws

Grauw kantoor straks stralend icoon

woningbouw

Grauw kantoor straks stralend icoon

De stabiliteitskern moest flink kleiner en er waren royale balkons nodig. Met die ingrepen gloort voor de grauwe Thorbecketoren een nieuw leven als woonflat. Met fraai uitzicht op zee.

Er zouden volgens de constructeur palen bij moeten, onder de westgevel waar de wind vol op de flat staat. Maar ruimte om die palen op de juiste plek te krijgen, was er eigenlijk niet. En extra uitgevoerde sonderingen beloofden ook niet veel goeds. Het was één van die momenten waarop het plan voor de Haagse Thorbecketoren volgens projectontwikkelaar Raymond Jansen leek te sneuvelen.

Ruimte scheppen

De grauwe kantoorflat stond al twee jaar leeg en eigenaar Urban Interest had de ambitie om die te verbouwen tot een toren met luxe appartementen. Want de locatie was prima: boven op het populaire winkelcentrum aan het Savornin Lohmanplein en op een steenworp afstand van de duinen. “Maar om van de kantoren woningen te maken, moest er in de plattegronden van de verdiepingen ruimte worden geschapen. En er waren absoluut balkons nodig om van het uitzicht te kunnen genieten.”

Daarom vroeg Jansen aan Vastbouw en Akor om er ook eens naar te kijken. Misschien dat de aannemers waarmee hij vaker zaken deed, vanuit hun praktische insteek een oplossing zagen”, blikt hij terug in de bouwkeet.

Versterkt beton maakte het mogelijk twee extra verdiepingen toe te voegen

Dat zagen ze inderdaad, onder andere na aanvullend betononderzoek. Want de verharding van het beton was afgelopen vijftig jaar verdergegaan en het materiaal had grotere sterkte ontwikkeld. “Daardoor achtten we het ook mogelijk om twee extra verdiepingen toe te voegen”, meldt adjunct-directeur Wim Lensink van Vastbouw. “Dat gebeurde onder extra funderingspalen te slaan, maar door kolommen op de onderste verdiepingen aan te dikken. En met flinke ingrepen aan de kern, die deels kon weggebroken nadat stap voor stap nieuwe stabiliteitswanden de functie hadden overgenomen.”

Volgens dat plan wordt de Thorbecketoren nu verbouwd. De grauwe borstweringen met gewassen grind zijn verwijderd en op de helft van de in totaal zestien verdiepingen stralen inmiddels nieuwe witte borstweringen. De balkonplaten hebben dezelfde tint. Zo kleurt het grijs geleidelijk wit.

Uitvoerder Jos Nijsink leidt rond over de bouwplaats. De bouwvolgorde luistert nauw, laat hij zien. “Als je zonder nadenken de puien aan de westgevel eruit haalt, blaast de harde westenwind hier aan de kust spontaan het glas aan de oostkant eruit. En je kunt ook pas gaten breken in de kernen, zodra je aan de juiste zijde een stabiliteitswand hebt gemaakt die voor de dwarsstabiliteit zorgt.” Alle activiteiten voltrekken zich in cycli van zes dagen per laag. Slopers, betonploeg, balkonplaatsers, installateurs, afbouwers en andere experts trekken achter elkaar van beneden naar boven door het gebouw. Zonder steigers, maar met valbeveiliging die meeschuift. Het materiaal wordt afgeleverd met de torenkraan die afsteunt op de vloer van de dertiende verdieping en de oude liftschacht. De twee extra verdiepingen worden volgens Nijsink nagenoeg zonder inzet van de kraan gerealiseerd. Alles gebeurt met handzame bekistingspanelen, wapeningsnetten en andere bouwdelen.

Geen energie-nul

De plaatsing van de betonnen balkons en de borstweringen verzorgt Kuijpers. Ankers worden vooraf ingeboord. Als de panelen eenmaal in de kraan op hoogte hangen, is de speelruimte nauwelijks meer dan een halve centimeter. Er moet dus voor een zorgvuldige maatvoering worden gezorgd. De gemiddeld 5 ton zware balkonplaten drukken met zware staalprofielen tegen de zijkant van de vloeren en trekken met staven aan ankers die zo’n 40 centimeter van de rand in de oude vloer zijn ingeboord. Hardschuim isolatieplaten houden de kou buiten, maar er blijft een bescheiden koudebrug waar de ankers door het schuim breken. Dat is volgens Nijsink onvermijdelijk. “We zijn ambitieus, het worden comfortabele appartementen met energielabel A, maar geen energie-nulwoningen. Dat is nauwelijks te doen op zo’n oud casco.”

Terug in de keet benadrukt ontwikkelaar Jansen dat het geen uitgemaakte zaak was dat Akor en Vastbouw het werk ook zouden uitvoeren. “Daar heb ik nooit een geheim van gemaakt. We vonden het fijn dat ze in een vroeg stadium meedachten, maar hebben altijd gezegd dat we gewoon zouden aanbesteden. De verschillen in prijzen tussen de zeven inschrijvers waren groot en het was prettig dat we konden gunnen aan de partijen die al vanaf het begin zo’n belangrijke rol speelden bij de planvorming. Nu de bouw vordert zie je het enthousiasme voor het project groeien. Een toren die vijftig jaar een grauw stempel op de omgeving drukte, verandert stap voor stap in een stralende icoon. Ruim een half jaar voor de oplevering zijn bijna alle 116 appartementen verhuurd. Dat stemt optimistisch. Daarna bouwen we een extra parkeerdek en pakken we het winkelcentrum aan.”



PROJECTGEGEVENS

Opdrachtgever/eigenaar:Urban Interest
Aannemers:Akor/Vastbouw
Architect transformatie:Rijnboutt (oorspronkelijke ontwerp jaren ‘60: Zandstra)
Constructeur:Tielemans
Prefab betonelementen en balkons:Decomo NV
Montage prefab: Kuijpers Uitvoering & Advies
Montage kozijnen: Hermeta Gevelbouw BV
Betonwerk: BT-CO Betontechniek
Sloopwerk: Maton de Rooy



 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels