blog

De generatie ontspullen

woningbouw 22

De generatie ontspullen

Ik heb een kleintje. Hij heet Luiz en kent mijn wereld nauwelijks zeven maanden. Ik vraag me af of hij later ook in een klein huisje gaat wonen.

Tiny houses: een nichemarkt? Ik twijfel. Ergens kan ik me goed voorstellen dat de aardbewoners van de toekomst als nomaden van plek naar plek trekken. Met een tent, een camper of een klein verplaatsbaar huisje op zoek naar eten of werk, omdat het hier drukker en drukker wordt. Als slakken die genoegen nemen met een dak boven hun hoofd, waar ze ook gaan.

Magisch en schattig

De wereld van tiny houses is fascinerend: op Facebookpagina’s vol verhalen en foto’s zie ik blauwe en gele kleine huisjes, op wielen in allerlei vormen en maten, drijvende en zwevende. 

Laatst las ik het columnpje van Jan-Willempje van het Groepje (geintje J-W :) in ons weekblaadje. Hij gelooft niet in een kabouterbenadering van de woningbouw. Al helemaal niet als het een kwestie van geld wordt. Ruimte hoeft niet duur te zijn, is zijn verhaal, en echte innovatie zit hem in andere kleine dingen.

Misschien heeft hij wel een punt, toch blijven tiny houses mij verleiden. Ze hebben iets magisch, betoverends, onschuldigs en schattigs, alsof het puppies zijn, je blijft ernaar kijken.

Wereldvreemd

Mijn prille ontdekkingstocht smaakt hoe dan ook naar meer. Gisteren meldde ik me aan voor de nieuwbrief van Tiny House Nederland, een vereniging van en voor kleinehuisjesliefhebbers. “Klik hier om uw aanmelding te bevestigen”, las ik op mijn scherm. En toen: “Bent u een robot of een mens?” Ik schoot in de lach, wat een grap, maar ik bleek weer eens wereldvreemd te zijn. “Dat doen ze om nep-accounts te weren”, legde een collega uit.

Dat was een confrontatie met ouder worden. De wereld verandert vandaag de dag in het tempo van Max Verstappen. Ik zie het aan dat kleintje, mijn zoon Luiz. Nu al kijkt hij verlekkerd naar de smartphone die hij driemaal daags uit de hand van mijn dochter van negen tracht te ontfutselen. Toen ik nul was, mocht ik al blij zijn met een zwartwit-televisie zonder afstandsbediening. 

Als vader van drie kinderen maak ik me weleens zorgen over die onvoorspelbare toekomst. Wat hier en nu vanzelfsprekend is, kan morgen alweer uitzonderlijk zijn. En dan heb ik het als schrijver nog relatief gemakkelijk. Ik had een pen, heb nu een toetsenbord, maar blijf verhalen vertellen, dat verandert nooit. 

Generatie ontspullen

U als bouwer, ontwikkelaar, architect, wethouder of minister heeft het een stuk lastiger. Moet u nog wel snelwegen aanleggen? Miljoenen huizen verduurzamen? Of dient u het over een compleet andere boeg gooien?  Investeren in kleine huisjes? Omdat het aantal eenpersoonshuishoudens blijft groeien, omdat samenwonen uit is, omdat mijn Luiz de generatie ‘ontspullen’ vertegenwoordigt?

Het zal toch niet. Welnee. Overdrijf niet zo. Zonen lijken op hun vader. En die is net van plan een huis van 150 vierkante meter aan te schaffen.


Cobouw Café Tiny Housing

Op 6 juli organiseert Cobouw samen met het ministerie van Binnenlandse Zaken en de gemeente Almere (Woningbouwatelier) een Cobouw Café in combinatie met de Bouwexpo Tiny Housing. Tijdens dat evenement worden 25 winnaars bekend gemaakt die vernieuwende tiny house-concepten bedachten. Zij krijgen allemaal de gelegenheid om hun ontwerp daadwerkelijk te realiseren. Ik zoek ervaringsspecialisten, deskundigen en opdrachtgevers die mij deze fascinerende wereld helpen ontdekken en duiden.

Meld je hier aan! 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels