artikel

Nul op de meter

woningbouw

De bouwsector is in de ban van nul op de meter (nom) in oude woningen. De gedachte is dat, als dat voor nieuwe woningen kan, het ook voor oude meuk kan en dat aannemers daarmee worden geprikkeld. Eigenaardig.

Als iemand gaat beweren dat het naar nom brengen van een DC4 of een Oldsmobile uit 1955 een verstandige milieumaatregel is, wordt vermoedelijk de GGD gebeld. Zelfs als hij zegt dat er in Delft al een nom-auto staat en onlangs een nom-vliegtuig is opgestegen voor een rondvlucht om de wereld, zal hem dat niet vrijwaren van een psychiatrisch onderzoek.

Toch is het nom-perspectief interessant genoeg om er R&D voor te doen. Er wordt dan wel begonnen met een totaal nieuw technisch concept dat als startpunt dient voor een langjarige evolutionaire ontwikkeling. De spullen worden opnieuw ontwikkeld. En inderdaad, net zoals bij Lindberg kan zowel de huidige NOM-auto als het vliegtuig maximaal door één persoon worden bemand en zijn het totaal nieuwe concepten! De enige overeenkomst met de Oldsmobile en de DC4 is dat ze rijden, respectievelijk vliegen, maar dan heb je het wel gehad.

Keiharde omzet

Maar in de bouw, bij bijvoorbeeld de Stroomversnelling, zouden ze het nom maken van DC4’s wel zien zitten. Ze nemen de energierekening over, de vliegmaatschappij betaalt wel gewoon door, ze nemen aan dat de resterende levensduur met 50 jaar wordt verlengd en van dat geld gaan ze aan de gang. Dat betekent keiharde omzet. Daar houden bouwers van. Met een extra vleugel van een kilometer, maximaal twee passagiers en veel zeldzame metalen aan boord kunnen ze met zonnig, windstil weer wel een paar minuten in de lucht blijven. Niks circulaire of gewone economie, maar zaken zijn zaken.

Nee, die bouwjongens zijn niet gek. De consultants die dit allemaal verzinnen, ook niet. De echte gekken zitten bij de woningbouwcorporaties, bij de politiek en natuurlijk bij huurders die dit allemaal geloven. Je hebt wel nom, maar je mag niet te vaak in bad, niet je raam open hebben, noch de hele dag met verschillende computers werken, laat staan een mini-wietplantage voor eigen gebruik op zolder hebben, maar betaalt nog jaren de volle mep. Dan maar liever dood en begraven met een nom-kist.

Hennes de Ridder, emeritus hoogleraar integraal ontwerpen aan de faculteit der Civiele Techniek en Geowetenschappen van de TU Delft

Reageer op de column via redactie@cobouw.nl of via Twitter op @HennesdeRidder 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels