artikel

Column: Van onderop

woningbouw

Column: Van onderop

De economische crisis gaf een krachtige impuls aan het denken over maakbaarheid van de samenleving. Mensen ontplooien zelf allerlei initiatieven, zien de eigen verantwoordelijkheid en proberen zo steeds vaker het heft in eigen hand te nemen. In de woningbouw is co-creatie een tendens, studenten richten samen oude bedrijfspanden in als tijdelijke huisvesting en er is steeds meer particulier en collectief opdrachtgeverschap. Daarbij zoeken mensen naar series van één, met heel veel eigen invloed.

Overal zie je dat ‘van onderop’ initiatieven ontstaan. Ook in sectoren als de landbouw: van urban farming tot eigen worstfabriekjes. Datzelfde zien we in de dienstensector. Mensen beginnen eigen bedrijfjes met microkrediet of op basis van crowd funding. Mensen starten (tijdelijke) pop-up restaurants in oude verlaten bedrijfsgebouwen. Diensten worden onderling geruild. Dit zijn allemaal nieuwe antwoorden op oude vragen.

Maar vaak zijn bestaande spelers, meestal woningcorporaties, nog (hard) nodig om het laatste duwtje te geven aan deze nieuwe initiatieven. Door een huurprijsverlaging, door samen te werken op onderdelen, door als co-financier op te treden, door juist bij de nieuwkomers diensten in te kopen, enzovoorts.

Meedenken, daar gaat het om. De kunst is om daar vervolgens niet het eigen stempel op te drukken. Bedrijven hebben daar een handje van: die proberen er meteen een product van te maken. Hier wringt de klassieke aanbodbenadering, die zijn standaardproducten van maatwerkelementen voorziet, met het lichtelijk anarchistisch karakter van slow development, van het denken in halfproducten tot het denken in eigen concepten. Eigenlijk zouden veel van die architecten en bouwondernemers (want daar heb ik het over) een tijdje stage moeten lopen bij de crowds. Want wie niet van onderop kan denken, weet zich geen raad met dit soort initiatieven.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels