artikel

Staatssteun De Kuip wettelijk verboden

woningbouw

Staatssteun De Kuip wettelijk verboden

Garantstelling van de gemeente Rotterdam voor de financiering van het nieuwe stadion van Feyenoord is volgens Europese wetgeving verboden. In de politieke besluitvormig gaat men daaraan voorbij, al dan niet opzettelijk. Maar erger nog is de liquidatie van de corporatiesector, vindt Johan Bil.

Al jaren houdt de toekomst van De Kuip in Rotterdam de gemoederen bezig. Sportief, politiek, bouwkundig. Recentelijk hebben de hoogleraren Hennes de Ridder (3 juni jl.) en Mick Eekhout (11 juni jl.) in deze krant aandacht besteed aan bouwkundige en financiële aspecten van De Kuip: renovatie van de monumentale voetbaltempel op de huidige locatie of nieuwbouw op een andere locatie? Het wekt geen verwondering dat in deze jaren van malaise in de bouwwereld diverse consortia een plan hebben ontwikkeld voor nieuwbouw van het stadion. Kosten: ruim 300 miljoen euro. De banken hebben kennelijk onvoldoende geloof in de waarde van het onderpand en/of de gegoedheid van NV Stadion/voetbalclub Feyenoord als debiteuren. De gemeente Rotterdam (achtervang: de Staat der Nederlanden; lees: de belastingbetaler) dient garant te staan voor zo’n 150 miljoen euro, de helft van de investeringen. Anders zijn de plannen kennelijk financieel niet haalbaar.

Het is een schoolvoorbeeld van Europeesrechtelijk verboden staatssteun. En dus nietig. Valide rechtvaardigingsgronden voor deze staatssteun zijn naar mijn inschatting niet aanwezig. Het verboden karakter van de garantie is bij alle Nederlandse overheden, de KNVB, de Nederlandse voetbalclubs en de Europese Commissie in Brussel genoegzaam bekend. De gemeente Alkmaar (AZ) en de gemeente Eindhoven (PSV) hebben daar enige onwelkome ervaring mee.

Het is voor de gemeente Rotterdam zowel als voor betrokken bouwconsortia, banken en NV Stadion/Feyenoord uitermate riskant overeenkomsten te sluiten, waarvan op voorhand moet worden gevreesd dat deze nietig zijn en derhalve niet mogen, kunnen en behoeven te worden uitgevoerd. Dat geldt ook zonder interventie door de Europese Commissie. Naar verwachting zal daaraan echter in de politieke besluitvorming – al dan niet opzettelijk – voorbij worden gegaan. The show must go on!

Nederland kent een rijke traditie van negeren en overtreden van dwingende voorschriften van Europees recht. Met name op het gebied van verboden kartels en steunmaatregelen. De sector van woningcorporaties en gelieerde overheden, banken en koepelorganisaties bevinden zich sedert de Beschikking van 15 december 2009 van de Europese Commissie over verboden staatssteun in een complete shock en totale apathie. De levensvatbaarheid van het Nederlandse stelsel van woningcorporaties werd de afgelopen ruim twintig jaar in beslissende mate ontleend aan verboden staatssteun (borgingen, bevoordeling bij geldleningen, gronduitgiften en ruimtelijke planvorming e.d.) en cross-subsidiëring vanuit winsten behaald met commerciële projecten in een markt van stijgende woning- en grondprijzen. Dat is inmiddels radicaal afgelopen. Voorstellen voor adequate oplossingen van deze problematiek worden door onze overheden, de corporatiesector en/of de bouwwereld eigenlijk niet aangedragen. Het beleid van ons quasi-liberale/anti-sociale kabinet (giftig paars) is gericht op liquidatie, althans marginalisering van de corporatiesector. De bouwactiviteiten van de corporaties vallen stil. Ook op dat gebied zet het kabinet onze economie steeds verder in zijn achteruit.

Vergeleken met de problematiek rondom de corporatiesector is de vraag omtrent verboden steunmaatregelen voor nieuwbouw van De Kuip maar een peulenschil.

Johan F. Bil, Advocaat, Oosterhout NB

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels