artikel

Samen de crisis te lijf

woningbouw Premium

Samen de crisis te lijf

Woningcorporaties hebben het zwaar, maar ze hoeven niet bij de pakken neer te zitten. De sector barst van de initiatieven, weet corporatiedirecteur Bert Keijts. Zoals grootschalige renovatie.

Het is inmiddels genoegzaam bekend dat de woningcorporaties in ons land flink de hoek in worden gedrukt. De verhuurdersheffing en de andere kostenverhogende elementen, zoals de saneringsteun voor Vestia en het nul-risicobeleid met betrekking tot de derivaten, worden slechts ten dele gecompenseerd door de mogelijk gemaakte huurverhoging.

Het gat dat ontstaat bij corporaties is van een omvang dat ingrepen noodzakelijk zijn om tot een sluitende begroting te komen, en onze woningen betaalbaar te houden voor mensen met kleine inkomens.

Dat deze situatie onvermijdelijk leidt tot afname van het investeringsvolume bij de corporatie –naast snijden in de bedrijfslasten en het leefbaarheidsbudget – ligt voor de hand. Het waarborgfonds WSW stuurt met een strakke hand het faciliteringsvolume bij de corporaties, maar dat wil nog niet zeggen dat er door de corporaties niet meer wordt geïnvesteerd. Van een bouwstaking waar PvdA, VVD en D66 de corporatiesector voor de zomer van beschuldigden is geen sprake. Portaal bijvoorbeeld investeert dit jaar nog altijd zo’n 130 miljoen euro in volkshuisvestelijke activiteiten als onderhoud en renovatie. Veel corporaties laten eenzelfde beeld zien. Wel is het perspectief voor de komende jaren niet rooskleurig.

Aan de andere kant zijn de opgaven in de sector fors. Misschien niet in grootschalige nieuwbouw, die tijd hebben we wel even gehad, maar wel in het vernieuwen, renoveren en verduurzamen van het bestaand bezit. De effecten van de economische crisis en het risico op stijgende energielasten zetten de betaalbaarheid van sociale woningen onder druk. Het risico is groot dat de corporaties door gebrek aan middelen onvoldoende investeren in het verduurzamen van hun bezit.

Gaan we nou bij de pakken neerzitten? Nou nee.

De sector barst van de initiatieven. Zo hebben zes corporaties en vier bouwers met elkaar het initiatief genomen om tot een grootschalige renovatie-impuls in de sociale woningbouw te komen. We zijn als gelijkwaardige partners en als collega’s om de tafel gaan zitten. Samen hebben we de opgave om tot een betaalbaar, duurzaam en voor de bewoner comfort biedend renovatiesysteem te komen als centraal doel fegormuleerd. Geen gedetailleerd programma van eisen binnen een ‘ouderwetse’ opdrachtgever-/opdrachtnemerrelatie, maar vergaande ketenintegratie en resultaatafspraken. Wel hebben we onze mensen een minimaal aantal voorwaarden meegegeven waaraan de business case moet voldoen: een rendement van 5 procent voor de corporaties (dus geen onrendabele top), een energienotaloze en comfortabele woning voor de huurder en een gezonde boterham voor de bouwer. Samen met de actieve en enthousiaste inbreng van het kennisinstituut Platform 31 is een realistische en sluitende business case gerealiseerd, waarbij de partijen geen geld vragen van de overheid.

Minister Blok en zijn ministerie zijn enthousiast over dit initiatief en bereid om de nodige aanpassingen van de wet- en regelgeving te gaan verzorgen. Vernieuwing Bouw pur sang, zou ik zeggen. Wederzijds respect voor elkaars kennis en kunde, transparantie in doen en laten, ketensamenwerking, standaardisering (ook de uitvraag) en industrialisatie van het bouwproces.

We beginnen met circa 10.000 woningen, maar via de open source-benadering kunnen collega-corporaties en -bouwers aanhaken. En dat is wel nodig, want grote volumes zijn voorwaarde voor het succes.

Kortom: een actief op concreet resultaat gericht samenwerkingsverband van corporatiesector, marktpartijen, kennis en overheid. Alleen op deze wijze kunnen we volgens mij de crisis te lijf. Smaakt dit niet naar meer, minister Blok?

Bert Keijts, Bestuursvoorzitter woningcorporatie Portaal en bestuurslid Vernieuwing Bouw

Reageer op dit artikel