artikel

(On)houdbaarheid corporatiedirecteuren?

woningbouw

Regelmatig moeten producten in de koelkast gecontroleerd worden op houdbaarheid.

Niet dat iets dat niet meer houdbaar is, altijd onhoudbaar is. Maar prik
zonder prik en hard geworden kaas zonder smaak, waarom zou je dat niet
vervangen? Veel directeuren van woningcorporaties worden dat ergens in de
veertig en verwachten eigenlijk niet meer van baan te veranderen. Dat blijkt ook
de praktijk te zijn. De meeste directeuren blijven zitten waar ze zitten (en
velen verroeren zich ook niet meer, hoe drastisch de tijden ook veranderen). En
als directeuren vertrekken dan heeft het altijd met commercieel vastgoed te
maken. Ze branden daaraan hun vingers, ze zitten met hun vingers in de suikerpot
of ze worden (kortstondig) baas van een commercieel vastgoedbedrijf. Maar laten
we het hebben over de blijvers. Wat zijn hun goede voornemens voor 2010? Voor
het nieuwe decennium? Hoe gaan zij in deze politiek risicovolle periode
geschiedenis schrijven? Hoe slagen zij er in hun sector weer op de kaart te
zetten als een robuuste maatschappelijke sector? Hoe zorgen ze er voor dat hun
managers en medewerkers het hart op de goede plaats hebben? Hoe laten ze
daadwerkelijk zien dat soberheid en doelmatigheid norm zijn? En hoe winnen zij
de harten van de bewoners weer terug voor ‘hun’ corporatie? De goede voornemens
zullen moeten gaan over de sociale agenda van de huurders van corporaties. En de
woorden daarbij moeten uiting geven aan passie. Dat vergt een andere sound en
betekenisgeving dan het afgelopen decennium. Wordt 2010 het jaar van de
(on)houdbaarheid van corporatiedirecteuren?

Lenny Vulperhorst
Adviseur Andersson Elffers FelixUtrecht.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels