nieuws

Analyse: ontruiming van Westraven mysterieus

utiliteitsbouw Premium

Analyse: ontruiming van Westraven mysterieus

Rijkswaterstaat heeft het kantorencomplex Walraven afgelopen donderdag ontruimd, nadat gebruikers van het gebouw herhaaldelijk trillingen hadden gevoeld.

Het complex bestaat uit een hoogbouw uit begin jaren ‘70 en daaromheen een laagbouw. Aan de ene zijde loopt het Amsterdam-Rijnkanaal, aan de andere zijde bevindt zich de toegang, bovenop een kelder met een vijver op het dak die meestal droogstaat. Op loopafstand van het complex bevindt zich een parkeergarage en aan de noordzijde ligt de A12 over de drukst bereden stalen brug van Nederland.

Trillingen. In beginsel is het heel normaal, trillingen in gebouwen. Het kan komen door het verkeer, de wind, de bodem, heiwerk in de omgeving, het slaan of trekken van damwanden, sloopwerk, activiteiten in het gebouw, installaties, geluid (soms onder de gehoorgrens) en ga zo maar door. Mensen zijn heel gevoelig voor trillingen en interpreteren ze al gauw als een signaal van gevaar. Als de oorzaak bekend is, zijn ze niet bang meer. Zijn de trillingen hinderlijk, dan zoeken ze naar een oplossing. Voordat een constructie gevaar loopt moet veel meer aan de hand zijn dan wat trillingen op een donderdag.

Waarom dan toch de ontruiming en het afzetten en bewaken van de omgeving? Twijfelt Rijkswaterstaat werkelijk aan de constructieve veiligheid van het complex? Op basis van welke data? Scheuren, verschuivingen? Metingen? Trilden losse elementen of bewoog de constructie van het hele gebouw? Met de informatie (of vooral het ontbreken van informatie) van Rijkswaterstaat komt niemand verder. Meestal is het niet nodig om een gebouw te ontruimen als gebruikers trillingen voelen. Gebouwen storten doorgaans niet in na wat lichte, waarneembare trillingen. Het blijft een mysterieuze ontruiming.

Reageer op dit artikel