artikel

Woonzorgopgave los je niet op met rekenen

utiliteitsbouw

Woonzorgopgave los je niet op met rekenen

De kranten koppen dat er een tekort is aan seniorenwoningen. Harmke Bekkema bestudeerde onderzoeken en concludeert dat dat niet zo vreemd is. Kijk naar wat de mensen willen en cijfer minder, luidt haar pleidooi.

“Er is in deze gemeente op papier een tekort aan seniorenwoningen maar wij krijgen ze niet goed verhuurd”, zei de strategisch vastgoedadviseur van een woningcorporatie in het zuiden van het land onlangs tegen mij. Een aantal weken eerder was ik in het noorden van het land met een collega van Platform31 die vertelde dat een gemeente daar met hetzelfde probleem zit. En ondertussen koppen de kranten “Groot tekort aan levensloopbestendige woningen voor ouderen” en ook “Grootschalige leegstand verzorgingshuizen”.

De afgelopen periode heb ik heel veel onderzoeken gezien die berekenen hoe vraag en aanbod naar seniorenwoningen zich ontwikkelen. Onderzoeksbureaus rekenen zich suf en het resultaat van de berekening is altijd weer nét anders. Het centrale thema: Verzorgingshuizen komen leeg te staan, de zorgvraag neemt toe door de vergrijzing en het tekort aan seniorenwoningen is groot. Ondertussen wonen mijn ouders van 65 lekker door in hun jaren 70 rijtjeswoning en genieten zij van de tuin, de buurt en de kleinkinderen.

Levensloopbestendig? Nultredenwoning? Het is voor hen de spreekwoordelijke ver-van-hun-bed show. De knie van mijn moeder mag half versleten zijn en ze kan weliswaar niet onbeperkt traplopen, maar zij levert met mijn vader mantelzorg aan de buren van 85+. Denk maar niet dat ze nu al gaan verhuizen met het oog op toekomstige beperkingen. Er zijn zelfs programma’s, ik noem geen namen, die mensen stimuleren te verhuizen naar een type woning die bij hun (statistisch berekende) leeftijd hoort. Natuurlijk is verhuizen soms goedkoper dan de hele woning verbouwen als je beperkingen krijgt. Maar zomaar even verkassen naar een seniorenwoning is voor oudere mensen echt een grote stap. Ze wonen namelijk niet alleen in een huis, maar ook in een straat, een buurt, een wijk, een dorp, ja een gemeenschap!

Ik pleit ervoor om uit te gaan van de mens en niet van de woningvoorraad en de eventueel berekende toekomstige zorgvraag. Ik zeg niet dat het niet handig kan zijn om berekeningen te maken. Maar laten we er wél voor waken om de cijfers leidend te maken en zo onze ogen te sluiten voor wat vooral de mens, of woon- en zorgconsument zélf wil. Zo zijn er plattelandsdorpen die alles op alles zetten om het verzorgingshuis in het dorp open te houden, omdat het een zeer belangrijke maatschappelijke functie vervult. Daarvoor kreeg een Gronings dorp 150 vrijwilligers op de been.

Het team Sociaal en Energiesprong van Platform31 voeren dit jaar een experiment uit om erachter te komen hoe ouderen langer in hun eigen huis kunnen blijven wonen. De plek waar ze thuis zijn, maar dan wel in een duurzaam huis. Het uitgangspunt is duidelijk te krijgen wat ouderen willen, wat hun behoefte is en hoe die het beste kan worden ingevuld. Door levensloopbestendig wonen te combineren met een nul-op-de-meter-renovatie, krijgen senioren een veilig en comfortabel thuis en blijven de woonlasten onder controle.

Mijn ouders begonnen overigens al met een kleine stap. Zo zijn zij sinds twee jaar aan de zonnepanelen. Superenthousiast belt mijn vader wekelijks met nieuws over de (terugdraaiende) meterstand. Dit appeltje voor de dorst kunnen ze goed gebruiken voor eventuele verbouwingen die ze straks nodig hebben om prettig oud te worden. In hun eigen (t)huis.

Harmke Bekkema, programmamanager Energiesprong Zorgvastgoed

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels