artikel

Het schiet niet op met de toekomst (2)

utiliteitsbouw Premium

Het schiet niet op met de toekomst (2)

Soms gaat de geschiedenis heel snel, zoals bij natuurrampen. Maar het is vaker zo dat veranderingen nauwelijks opgemerkt worden. De Industriële Revolutie duurde 150 jaar.

We leven tussen revoluties en evoluties in. De recessie maakt de bouw heel traag. Want er ligt een immense vraag om gebouwen te ontwerpen die werkelijk minimaal in het realiseren zijn en duurzaam in gebruik zijn. Voor ons ligt de enorme uitdaging om de gigantische leegstand aan kantoren, op de meest afgelegen plekken, om te vormen voor een deel voor behuizing voor studenten, yuppen, starters, alleenwonend of met partner. Daarvoor dient het eigendom dramatisch afgewaardeerd te worden, de bestemmingsplannen dienen aangepast, het beleid van onze ruimtelijke ordening die normaal als een dijk tegen de persoonlijke verrijking functioneerde, dient nu de armoede, afbraak en sloop tegen te gaan. En die kantoorgebouwen die herbestemd gaan worden, zullen ook als een sociale omgeving moet gaan formeren, met gemeenschappelijk leven in de plint van die gebouwen, gemakkelijk toegankelijk voor buitenstaanders. Open naar buiten zowel als naar boven, waar de individuele appartementen van de bewoners zullen worden ingericht.

Als het gelukt is met de lofts in 19e-eeuwse pakhuizen in de vroeg 20e-eeuwse wijken, waarom dan niet in na-oorlogse kantoorgebouwen die een beter uitzicht hebben, een betere interne infrastructuur, alleen niet meer binnen in de stad staan, maar aan de rand van de stad of inmiddels een beetje door de stad zijn omringd. De mobiliteit naar het hart van de stad dient dan ook opgelost te worden. Problemen liggen er, de vraag naar appartementen, klein en groot voor starters maar ook voor ouderen stijgt, maar er zijn wel dramatische economische en politieke stappen te nemen.

Mick Eekhout, hoogleraar TU Delft en directeur Octatube

Reageer op de column via mail of twitter.com/cobouwNL

Reageer op dit artikel