nieuws

De schaduwzijde van Fries fatsoen: ‘Wij zijn bestolen’

infra Premium 6247

De schaduwzijde van Fries fatsoen: ‘Wij zijn bestolen’
Douwe en zijn zoon Atze Hoekstra van het gelijknamige aannemersbedrijf in Oudemirdumz ijn getroffen door de problemen bij de inmiddels failliete aannemer DVJ in Joure. Ze zouden voor 211.000 het schip in gaan, maar dertigduizend euro is inmiddels betaald. Het grootste deel betreft de levering van een partij zand ter waarde van 161.000 euro.. Na de investering van 1,2 miljoen in een nieuwbedrijfspand uit eigen geld kan het bedrijf zo'n tegenslag er niet bij hebben.

Waarom wilde infrabedrijf DVJ uit Joure geen faillissement? Waarom een dwangakkoord? Was dat echt uit goed fatsoen? Of spelen er hele andere belangen? Crediteuren doen een boekje open: “Wij zijn gewoon een oor aan genaaid.”

Een blauwe maandag in oktober. Infrabedrijf DVJ uit Joure, een 82 jaar oud bedrijf, wankelt. De schuld is opgelopen tot zeker 3 miljoen euro. De dagen zijn geteld.

Maar, de directie wil ‘verantwoord ten onder gaan. Het zet alles op alles om een faillissement te voorkomen: “Dat voelt als euthanasie”, verklaart de advocaat van DVJ Oscar van Oorschot. “En ondernemers blijven dan vrijwel altijd met lege handen achter.”

De bewindvoerder: ‘Geen doorstart is ongebruikelijk bij surseance’

Wybe Mollema, de bewindvoerder van DVJ, legt legt uit dat surseance van betaling in feite een soort rustpauze is.

“Crediteuren kunnen dan nergens beslag op leggen.” Crediteurenakkoorden zien er elke keer anders uit. “Als bedrijf ben je daar betrekkelijk vrij in.”

Zijn taak als bewindvoerder is volgens hem een stuk overzichtelijker dan bij een faillissement. “Maar dat betekent niet dat ik minder op zoek ga naar de onderliggende problemen. Wat mij juist opvalt is dat de meeste surseances gericht zijn op continuïteit, hier is dat gek genoeg niet zo. Hoe ik tegen een surseance aankijk? Of dat een sympathieke manier is om ten onder te gaan? Ik geef geen waardeoordeel, maar kan wel zeggen dat als ze dit niet hadden gedaan, dat de crediteuren een stuk minder of misschien wel niets hadden gekregen. Wanbeleid? Dat heb ik niet geconstateerd. Een domino-effect? Ook dat is volgens mij niet in de orde.”

Over het andere bedrijf van de eigenaar van DVJ ‘Solid’ (Alexander van der Goot, zegt Mollema het volgende:

“Dat bestond al een tijd. En je mag meerdere ondernemingen hebben. Het is een feit dat 83 procent van de schuldeisers uiteindelijk met het akkoord.”

Uitstel van betaling aanvragen, komt volgens de bewindvoerder zelden voor. “Of dit vaker in de bouw zou moeten gebeuren die soms bol staat van faillissementen? Dat weet ik niet. Het kan ook alleen als je nog genoeg geld hebt om een crediteurenakkoord aan te bieden en aan de lopende verplichtingen en de verplichtende aan preferente crediteuren zoals de Belastingdienst te voldoen. Daar heb je een hoop geld voor nodig en dat is er juist meestal niet in dit soort situaties.”

En dus vraagt DVJ surseance van betaling aan. Zodat ze met alle schuldeisers kunnen ‘schikken’. De rechtbank stemt ermee in. Binnen een maand moet er een meerderheid zijn. Vooral voor de grote crediteuren is dat slikken: slechts 15 procent terug?

“Maar bij een faillissement krijg je niets”, weet de advocaat ze te overtuigen. Binnen een maand zegt meer dan vijftig procent ‘ja’ tegen het crediteurenakkoord. “Overtuigend zelfs”, meent DVJ en Van Oorschot, en er is trots.

Friese vlag

Kunnen alle Friese vlaggen uit? Nou nee. Na betaling doen meerdere schuldeisers een boekje open. “Ze hebben daar toch even 3 miljoen euro weggepoetst”, zegt één van hen.

Ze vinden dat DVJ een te rooskleurig beeld schetst van de situatie, geven het systeem de schuld, van hoofdaannemers die je als bank gebruiken. Ook nu weer.

“Eén aannemer legt beslag op de rekening en dan stort het hele kaartenhuis in. Dat was het laatste zetje voor Van der Kamp uit Buitenpost (ging failliet na surseanceaanvraag, red). Die kreeg nog 150.000 euro van DVJ.”

Van der Kamp is onbereikbaar voor commentaar. GWW’er Douwe Hoekstra is wel aanspreekbaar. Hij is woest. Zijn zoon Atze ook.

De zandman

“Mijn vader is gewoon ge—. Maar bel maandag even terug. We willen er eerst zeker van zijn dat we onze 15 procent krijgen”, zegt Atze Hoekstra als we hem bellen. Die maandag erop doet Douwe zijn verhaal, het geld is overgemaakt.

“DVJ wilde afgelopen zomer 16.000 kubieke meter zand. Ik vond de opdracht eigenlijk gelijk al merkwaardig. De eigenaar van DVJ heeft met een ander bedrijf (Solid) namelijk een eigen zandput waar het zand aanwezig was.”

Zijn zoon en vrouw waarschuwden hem nog, Doe het niet. Je krijgt nog geld van hem.

“Maar ik zou binnen een week betaald krijgen. Bovendien werkte ik al twintig jaar voor DVJ. Dus liet ik het zand leveren.”

Hij kwam bedrogen uit. Na de levering zag hij geen rooie cent. In totaal heeft DVJ hem 211.000 euro gekost. “Ik was er kind aan huis, nu ben ik gewoon bestolen. Dit lijkt bewuste opzet. Solid en DVJ hebben me een oor aan genaaid.”

Tekst van het verhaal loopt door onder de afbeelding


De verklaring van DVJ na het behalen van een meerderheid voor het crediteurenakkoord


Op een rechtszaak zat hij niet te wachten. En hoe boos hij ook was: hij hielp DVJ zelfs aan een meerderheid voor het crediteurenakkoord en riep anderen ook op het akkoord te ondertekenen:

“Dan kreeg ik tenminste nog 31.000 euro terug. En ik ben geen man om drie, vier jaar te procederen met dure advocaten. Nu al ga ik er helemaal aan kapot. Wij zijn hier de mensen ook niet voor. De hele zomer hebben we voor niets gewerkt. Dat vind ik nog het ergste. Vooral voor mijn zoon en vrouw. Ik hoop dat Solid nooit meer een rijplaat verhuurd of een kubieke meter zand verkoopt.”

Wanbeleid

Hij komt er wel bovenop. Ook als is de Friese inframarkt niet best. Al zijn er te weinig aanbestedingen.

“Maar het doet wel verrekte zeer. Van vroeger uit zijn wij nooit gewend geweest om schulden te maken. En nog steeds staan we in de plus. Puur door wanbeleid. Ook toen ze al wisten dat het misging hebben ze nog allemaal partijen flink aan het werk gezet. En deze week hoorde ik van verschillende partijen dat DVJ buiten de curator om een mooie lading zand probeert te verdonkeremanen met een waarde van 80.000 euro.”

Van der Goot was onbereikbaar voor commentaar. Met zijn andere bedrijf Solid lijkt het een stuk beter te gaan dan met DVJ. Nauwelijks een maand voor de surseanceaanvraag van DVJ nam de eigenaar een Groningse rijplaatverhuurder over (H. van Meekeren BV).

Advocaat Oscar van Oorschot begrijpt de “emotionele reactie” van Hoekstra, maar doet de beschuldigingen af als onzin.

“Schuiven met geld van de ene naar de ander bv kan zomaar niet. Dat haalt een bewindvoerder zo naar boven.”

Grijs gebied

In tegenstelling van wat Douwe Hoekstra zegt, stelt de advocaat verder dat de zandput van Solid leeg was toen DVJ de bestelling plaatste.

‘Waarom surseance?’

Het verhaal van Hoekstra staat niet op zich. Meerdere partijen stellen vraagtekens bij de gang van zaken. Een van hen wacht nog op geld.

“Waarom zou je alles doen om niet failliet te gaan? Waarom zou je allemaal uren en kosten maken voor advocaten en rechtszaken om koste wat kost alles op poten te houden?”

Nou?
“Misschien wel omdat dat eigenaar van DVJ, Alexander van der Goot, tevens eigenaar van Solid geen faillissement achter zijn naam wil hebben, omdat hij nog veel meer bv’tjes heeft? Misschien wel omdat de curator dan niet in de boeken kijkt? Ik denk dat er met veel geld geschoven is.”

“Een opmerkelijke betalingstermijn van zeven dagen? Dat weet ik allemaal niet. Die feiten heb ik niet op een rij. Maar ik ben al 25 jaar advocaat. Stoppen of doorgaan is een grijs gebied. Ergens blijf je als ondernemer hopen dat het goedkomt.”

Van Oorschot blijft erbij dat DHV er alles aan heeft gedaan om het zo netjes mogelijk af te wikkelen met crediteuren en zegt dat hij complimenten kreeg van de bank.

“En iedereen is nu betaald (volgens het Crediteurenakkoord). Op Troostwijk wordt alle activa verkocht. Wat er daarna gebeurt, moeten we nog zien. Misschien komt er wel een partij die zegt: ik wil toch de naam DVJ behouden.”

Toch een eventuele doorstart? Deze laatste zin zegt volgens gedupeerde Hoekstra alles. “Ze hebben ons beloofd dat dat in elk geval niet zou gebeuren.”


Meer verhalen over DVJ

DVJ wil verantwoord ten onder 
Schuldeisers akkoord met habbekrats
Jelle Bijlsma neemt betontak DVJ over


Cobouw Café Friesland, 17 december

Maandag 17 december organiseert Cobouw met Bouwend Nederland tussen 17:00 en 19:00 een Cobouw Café in Heerenveen over de Friese bouwmarkt. Natuurlijk bent u van harte welkom. Entree is gratis. Voor meer informatie check www.cobouwcafe.nl.

Cobouw gaat maandag in gesprek met:

  • Klaas Kielstra (VVD), gedeputeerde Friesland
  • Steven Agricola, eigenaar Agricola Bouw BV uit Warns
  • Hanneke Zonderland (CDA), Wethouder Weststellingwerf
  • Souad El Markhous, directeur De Combi Amsterdam en                                                              Etnische Zakenvrouw van het Jaar
  • Maxime Verhagen, voorzitter Bouwend Nederland.

Reageer op dit artikel