nieuws

Ruzie over instabiele Kamperlijn: Afbreken? 2 machinisten?

infra Premium 4137

Ruzie over instabiele Kamperlijn: Afbreken? 2 machinisten?

ProRail, Overijssel en Zwolle ruziën over de instabiele gloednieuwe Kamperlijn. Afbreken en opnieuw opbouwen is de enige structurele oplossing om treinen 140 km per uur te laten rijden. Kosten minimaal 35 miljoen euro.

De uitkomsten van de grondonderzoeken door ProRail naar de stabiliteit van de bodem onder de Kamperlijn zijn teleurstellend, vinden de provincie Overijssel, de gemeenten Zwolle en Kampen en vervoerder Keolis. In januari en februari zijn 57 boringen in het spoor gedaan van 10 meter diepte elk. Over de conclusie is geen verschil van mening: Over dit spoor kunnen geen treinen rijden met 140 km.

Alleen met bodemversteviging tegen zeer hoge kosten – minimaal 35 tot 100 miljoen euro – kan de snelheid omhoog van 100 naar 140 km/uur. De voorbereiding en uitvoering van zo’n operatie kosten 4 tot 6 jaar. Dat betekent dat de provincie en gemeenten voorlopig niet de treindienst  kunnen rijden, waarvoor destijds de overeenkomst met ProRail is aangegaan. De provincie legde 15 miljoen euro op tafel voor de nieuwe lijn en Zwolle betaalde 11 miljoen euro.

Meningen lopen uiteen

Hoe kon het zo misgaan? En daar begint het zwartepieten van partijen die naar elkaar wijzen.  Prangende vraag is dan: wie is verantwoordelijk voor de blunder en wie draait op voor de meerkosten?

De relatie is momenteel zo verstoord dat ProRail en de provincie en gemeentes onafhankelijk van elkaar hun strategie uiteenzetten. De meningen lopen mijlenver uiteen over de gewenste oplossingsrichting.

ProRail kiest namelijk een andere oplossing uit de 42 onderzochte alternatieven: Twee machinisten op één trein, met eentje aan de ene kant en een aan de andere kant, en dat maximaal twee jaar lang.

Op die manier zou het Kamperlijntje tussen Zwolle en Kampen alsnog volledig in gebruik kunnen worden genomen. Dan kunnen er eindelijk treinen stoppen op het gloednieuwe station Zwolle Stadshagen.

Sneller omkeren

Met twee machinisten kan een trein sneller omkeren, is de gedachte. Een machinist heeft namelijk een paar minuten nodig om alles af te sluiten, naar de andere kant van de trein te lopen en daar alles in te schakelen.

Maar de gemeenten Zwolle en Kampen, de provincie Overijssel en vervoerder Keolis staan daar niet om te springen. Het betekent namelijk extra salariskosten: 8 ton per jaar. Bovendien hebben reizigers zo minder tijd om in Zwolle over te stappen, en in sommige gevallen zullen ze de aansluiting zeker mislopen.

Het Kamperlijntje is met 13 kilometer de kortste spoorlijn van Nederland. De lijn is de afgelopen jaren volledig vervangen: nieuwe ondergrond, nieuw grind, nieuwe dwarsliggers en nieuwe rails. Bovendien heeft bouwer BAM in opdracht van ProRail een bovenleiding gelegd en werd het nieuwe station Zwolle Stadshagen gebouwd.

Bodem niet stabiel

Het was de bedoeling dat de treinen met 140 kilometer per uur heen en weer zouden rijden. Vlak voor de opening bleek echter dat de bodem daar niet stabiel genoeg voor was. De snelle elektrische treinen konden niet sneller dan 100 rijden. Daardoor was er niet genoeg tijd om in Stadshagen te stoppen. De halte wordt daarom nog altijd niet gebruikt.

De trein rijdt wel, maar niet harder dan 100 km per uur.

ProRail: “Het is van belang vooraf vast te stellen: de opdracht was aanvankelijk een nieuw station in de Kamperlijn aan te leggen. Later is daar snelheidsverhoging aan toegevoegd. We constateren nu dat  de stabiliteit van de bodem onvoldoende is voor een snelheidsverhoging.

Net als onze opdrachtgevers waren wij eind 2017 zeer onaangenaam verrast. Uit eerste testritten bleek toen dat de lijn zich bij 140 anders gedroeg dan verwacht. Wij erkennen dat we de bodemstabiliteit als risico te klein hebben ingeschat.”

De snelheid van 140 is voorlopig in elk geval van de baan, stelt ProRail. Om die snelheid mogelijk te maken, zou de lijn weer compleet moeten worden afgebroken en afgegraven en daarna opnieuw moeten worden aangelegd.

Ondanks de grote meningsverschillen, erkennen alle partijen dat er geen andere optie is dan weer om tafel te gaan en te praten over een werkbare oplossing. Wanneer is nog niet duidelijk.

Reageer op dit artikel