nieuws

Fitnessen langs de snelweg. Mag dat? ‘Tijd voor een snelwegpact’

infra Premium 2973

Fitnessen langs de snelweg. Mag dat? ‘Tijd voor een snelwegpact’

Rijkswaterstaat breekt de discussie open over bebouwing langs de snelweg. ’s Lands grootste infrabeheerder wil parkeerhavens commercieel exploiteren. Tim Busscher, universitair docent infrastructuurplanning aan de Rijksuniversiteit van Groningen (RUG) juicht dit eerste stapje toe. “Het is tijd voor een snelwegpact.”

Pomphouders boos. Rijkswaterstaat wil extra dingen doen langs de snelweg. Het oog valt op ongeveer zeventig solitaire, voorzieningloze verzorgingsplaatsen langs de weg, meldt Tankpro, een vakblad voor tankstations.

“Het is typisch voor discussies over bebouwing langs de weg”, duidt universitair docent infrastructuurplanning Tim Busscher. “Een complex verhaal.” Hij begrijpt de pomphouders, zij hebben afspraken.“Maar in het huidige tijdsgewricht van functiecombinaties is het volstrekt logisch dat Rijkswaterstaat deze stap zet.”

Fitnessen langs de snelweg? Boodschappen van de Albert Heijn afhalen bij een pick-up-point langs de A2? Cadeautjes kopen in het warenhuis met uitzicht op asfalt? Binnen afzienbare tijd is dat misschien geen toekomstmuziek meer, maar werkelijkheid.

Energievelden in de berm

Busscher lacht er een beetje om. Hij ziet vooral kansen voor energievelden langs de snelweg. Bovenal ziet hij dit als eerste bescheiden stap. Gedurfd, dat wel.

“Zoveel grond heeft Rijkswaterstaat niet. Als Rijkswaterstaat al iets wil, zoals het benutten van groenstroken bij klaverbladen, moeten ze eerst langs het Rijksvastgoedbedrijf. Maar, ik zie hierin wel een doorbraak: de noodzaak om de ruimte langs snelwegen nog beter te gebruiken.”

Lastige discussies

Hotels langs snelwegen? Toch weer meer woningen ondanks de milieuproblemen die daarmee gepaard gaan? Meer Zuidasdoks? “Ik verwacht van wel, al blijft het bij de Zuidas nog altijd zonde dat ze daar wel de weg ondertunnelen, maar dat de spoorweg gewoon op het maaiveld blijft liggen. Het belangrijkste probleem is echter nu dat er geen duidelijke, integrale visie is over gebieden rond snelwegen.”

Zie de discussie over een zonneweg bij de A37 ter hoogte van Hoogeveen. “Ze willen dat dolgraag, maar de keutel werd gauw ingetrokken. Een gemeente als Emmen ziet het niet zitten en roept: dit is ons beleid niet. Wij zetten in op wind.”

Eén bouwtaal voor snelwegen

Busscher hoopt vooral op een fundamentele discussie over bouwen langs de snelweg. Volgens hem is dat ook pure noodzaak. “We ontkomen er niet aan om nieuwe ruimte op te zoeken. De grote woningbouwopgave los je niet alleen binnenstedelijk op.”

Zagen we dit ook niet bij de kust gebeuren? Veel discussie over wat wel en niet is toegestaan langs de zee? Toen kwam er een kustpact. Is het soms ook tijd voor een snelwegpact?

Treurnis troef

De universitair docent vindt dat niet eens zo’n gek idee. “Oud-dg Dronkers van Rijkswaterstaat riep ook al iets soortgelijks. En het Centraal Planbureau ook. Voor het gebied rondom de snelweg moet een eenduidige taal bedacht. Bedenkt Rijkswaterstaat net een mooie visie voor het routeontwerp van Nederlandse snelwegen, knalt de gemeente er gewoon een woonwijk naast. Het plannen van infra en ruimtelijke ordening zijn twee compleet verschillende werelden.”

Dat moet anders besluit Busscher. Anders blijft het aanmodderen. En blijf je afkoersen op oplossingen die pijn aan de ogen doen. “Laatst reed ik ergens in de Randstad. Het was één grote betonnen vlakte. Treurnis troef.”

Reageer op dit artikel