nieuws

Kans op vorstschade door fout van Raad voor Accreditatie

infra Premium

Kans op vorstschade door fout van Raad voor Accreditatie

Toekomstige vorst- en dooischade aan recent aanlegde wegen is mogelijk een direct gevolg van fouten door de Raad voor Accreditatie. Ondanks herhaaldelijke klachten over cruciale controlezeven, kwam de Raad pas na ruim een jaar in actie, blijkt uit stukken die Cobouw in handen heeft.

ABM Asfalt en Betontechniek, importeur van Duitse controlezeven, stuitte in de herfst van 2013 op opmerkelijke verschillen tussen de kalibratie (ijking) van controlezeven van het Duitse Haver en Boecker en die van het Nederlandse bedrijf Interlab. Beide bedrijven zijn geaccrediteerd op basis van een Europese norm, maar het aantal metingen dat in Nederland door Interlab werd uitgevoerd, was beduidend lager. ABM maakte de kwestie aanhangig bij de Raad voor Accreditatie (RvA), maar die weigerde bij herhaling in te grijpen.

ABM bleef de druk opvoeren, tot de RvA begin dit jaar erkende dat er fouten zijn gemaakt. Interlab kreeg de opdracht de draadzeven uit de markt te halen (met een diameter groter dan 200 millimeter) en opnieuw te laten kalibreren. Dat is nu deels gebeurd. Ed de Vos, directeur van het belaagde Interlab, laat echter weten dat het een tijdrovende klus is. “Per zeef ben ik zo twee uur bezig.”

Daarmee is de kous niet af volgens Jack de Vreugd van ABM, die überhaupt weinig vertrouwen heeft in de verdere afwikkeling. Hij waarschuwt voor miljoenenschades. “Stel dat je een zandbed goedkeurt met een zeef die achteraf niet goed blijkt te zijn, waardoor het zand te fijn is voor de toepassing. Dat kan betekenen dat een complete wegconstructie kapotvriest.” ABM zelf leed economische schade, voegt hij eraan toe: “Prijstechnisch kunnen wij niet concurreren tegen Interlab, omdat die dus veel minder metingen uitvoerde.”

De Vreugd vindt het schrijnend dat de RvA pas na dik een jaar “wakker werd”. “Als de RvA een ernstige overtreding aantreft bij een geaccrediteerde instelling dreigt hij direct met schorsing en sancties en moet een bedrijf het probleem binnen drie weken oplossen.”

Ook bij Interlab overheerst vooral verbazing. De Vos: “Ik wist helemaal niet dat dit al sinds 2013 speelt. Begin dit jaar stond de Raad ineens bij mij op de stoep.” Tot voor kort was de De Vos zich van geen kwaad bewust, zegt hij. “In 2011 ging de RvA akkoord met mijn meetmethode. Al die jaren heb ik daarop vertrouwd. Nu zeggen ze ineens dat het al die tijd steekproeven waren. Daar betaal ik dan ruim 10.000 euro per jaar voor.” De Vos overweegt juridische stappen tegen de RvA, maar nuanceert op basis van de eerste controles dat de vermeende schade lijkt mee te vallen. Jan van der Poel, algemeen directeur bij de Raad voor Accreditatie, wil niet veel zeggen over de kwestie, maar gaat door het stof. “Het is een soort wet van Murphy. Alles wat mis kon gaan, ging mis, maar uiteindelijk ben ik eindverantwoordelijk.”

Van der Poel is onlangs herbenoemd. Hij zegt dat het klachtensysteem, mede naar aanleiding van deze zevenaffaire, al is verbeterd. “Onze kwaliteitsafdeling is verdubbeld van één naar twee personen en het systeem voor het afhandelen van klachten is vereenvoudigd.” De directeur sluit niet uit dat er intern extra maatregelen volgen.

De zeven waar deze kwestie over gaat, worden gebruikt in beton- en asfaltlaboratoria, maar ook in de recycle- en asbestsector.

Lees verder: ‘Minder meten is valse concurrentie’

Reageer op dit artikel