nieuws

‘Rotterdam aan de Eems is het stopcontact van Nederland’

infra

‘Rotterdam aan de Eems is het stopcontact van Nederland’

Mensen verklaarden hem bijna voor gek toen Harm Post in 2001 naar Groningen Seaports vertrok.

Inmiddels groeit de haven uit tot het stopcontact van Nederland en is het de
grootste bouwput. De groei zit erin en zo wil Post het houden. Wie de Eemshaven
oprijdt, ziet alom bouwactiviteiten. BAM Civiel is druk bezig met de verlenging
van de Wilhelminahaven met 1250 meter. Even verderop is Ballast Nedam bezig en
Jorritsma bouwt een fraai kantoor. Alles bij elkaar miljardeninvesteringen.
Vooral de energiesector is goed vertegenwoordigd. Het trappenhuis van de
RWE-centrale is inmiddels het hoogste punt in Groningen met 120 meter tegen 97
meter voor d’Olle Grieze zoals de Groningse Martinitoren wordt genoemd. Ooit
riep een Rotterdamse havenman, toen Maasvlakte 2 weer eens ter discussie stond,
dat Rotterdam niet Eemshaven aan de Maas moest worden. Het kwam hem op een brief
van Post te staan dat hij dan maar eens moest komen kijken in Rotterdam aan de
Eems en dan wellicht zijn mening zou herzien. En dat deed hij.

Mislukking

Het bewijst dat Eemshaven een zeer slechte naam had, niet geheel
verwonderlijk wie de geschiedenis doorneemt sinds de officiële opening door
koningin Juliana op 7 juni 1973. Pas in 1976 kwam de eerste vaste klant, AG Ems,
die een reguliere veerdienst begint op Borkum. De beroemde Butterfahrten, de
minicruise om mensen in staat te stellen taxfree inkopen te doen, vertrekken er
sinds 1977. In 1999 maakten Europese regels daar een einde aan. In 1986 werd de
beroemde bananenterminal geopend, een investering van 122 miljoen. De terminal
heeft model gestaan voor de mislukking die de Eemshaven heette te zijn. In 1990
wordt er een patatfabriek gebouwd, maar 7 jaar later verhuist die naar Zeeland.
Een afbouwwerf komt er in 1994, maar verdwijnt weer in 2006. Meyer, bekend van
de bouw van cruiseschepen, overweegt te verhuizen van Duitsland naar Eemshaven
en er zijn plannen voor een buitendijkse werf van werfgroep 5. Beide gaan niet
door. Allemaal voorbeelden van niet even goed gelukte pogingen iets te maken van
de Eemshaven die in de plannen uit de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw
een industrieel centrum voor het noorden des lands moest worden.

Keerpunt

Het roer ging om. Het keerpunt was de overname van de bananenterminal door
Wagenborg. Dat zette de Eemshaven weer op de kaart als vestigingsplaats.
Bovendien werd afgestapt van het concept van industriële vestigingsplaats en
werd er meer gekeken naar logistiek en overslag. De eerste grote bedrijven
komen, zoals in 2004 recyclingebedrijf Theo Pouw, de moutfabriek Holland Malt in
2006 en een jaar later Biovalue, een bedrijf dat 240 miljoen liter biodiesel per
jaar produceert. Een vreemde eend in de bijt noemt Post zelf het Google
Datahotel. “De reden dat die hier wilde zitten is de nabijheid van
elektriciteitscentrales. Het bedrijf gebruikt evenveel stroom als de hele stad
Groningen. Dan heb je leveringszekerheid en korte lijnen met energieproducenten
nodig”, zegt hij. Want energie heeft de Eemshaven. Nu al is ‘Energy Valley’ goed
voor 20 procent van de energie in heel Nederland. Dat gaat oplopen tot boven de
30 dankzij de grote uitbreidingen van Nuon dat in 2008 startte met de bouw van
de Nuon Magnum Multi uelcentrale met een vermogen van ongeveer 1.200 MW. De
centrale kan elektriciteit produceren uit gas, kolen en biomassa. Nuon Magnum
wordt in twee fasen gebouwd. Eerst bouwt Nuon het gasgestookte gedeelte, die in
2012 in productie komt en later een installatie voor kolenvergassing en de
CO2-afvanginstallatie. Het Duitse RWE bouwt nu een kolencentrale met een
capaciteit van 1560 MW en met mogelijkheden voor CO2-afvang. Alleen deze
centrale vergt al een investering van 2 miljard.

Aardgas

Daarnaast wordt nu weer serieus gekeken naar aanlanding van vloeibaar aardgas
door Gasunie, Vopak en Essent. Ook dit is een plan dat al stamt uit de jaren
zeventig, de tijd van de energiecrisis. Als alles goed gaat, wordt volgend jaar
de investeringsbeslissing genomen. Maar waar volgens Post echt aan te zien is
dat het goed gaat met de Eemshaven, is de vestiging van allerlei aanpalende
bedrijven. “Jan Snel, de bouwer van het projecthotel waar 1500 werknemers hun
intrek gaan nemen, heeft hier een vestiging en ook beveilingsbedrijven komen
hier nu.” Uiteraard investeert het havenbedrijf zelf ook volop. Zo wordt de
Wilhelminahaven uitgebreid naar een diepzeehaven. De tientallen palen voor de
kades worden door BAM Grondtechniek al keurig in het gelid gezet. Voor Short Sea
Shipping, een van de pijlers in het vervoersbeleid van de Europese Unie, wordt
de Beatrixhaven uitgebreid. Het water staat nu al in de haven. Van den Herik is
bezig met de haven op de gewenste diepte van 9 meter te baggeren. Dit alles
vergt zoals te doen gebruikelijk veel natuurcompensatie. Daar is Groningen
Seaports dan ook hard mee bezig. Een investering van 20 miljoen is daarvoor
nodig. “Dat lijkt veel, maar als we daarmee een bedrag van 6 miljard aan
investeringen lostrekken, dan valt dat best mee.” Harm Post maakt zich nu maar
over een ding ongerust. “De bedreiging is gebrek aan personeel in de toekomst.
De activiteiten in onder meer de energiesector vragen om hoogwaardig personeel.
Vandaar dat we met het onderwijsveld bezig zijn te kijken hoe in die
langetermijnbehoefte kan worden voorzien.”

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels