nieuws

Column Philip van Beeck Calkoen

infra

Beton is niet zo hard als men denkt en emoties zijn niet zo zacht als ze lijken. Deze ‘wetmatigheid’ houd ik in de gaten bij het managen van complexe projecten.

Ik bedoel ermee dat bij infrastructurele projecten rationele berekeningen
niet de enige waarheid zijn.

Emoties zijn zeker relevant, maar er wordt in de wereld van de infrastructuur
vaak te weinig rekening mee gehouden. Ze worden nog wel eens genegeerd, omdat ze
niet zijn terug te voeren op rationele argumenten die voldoende dicht bij de
directe doelstellingen in een project staan.

Maar de praktijk is weerbarstig, zo blijkt wel uit mijn ervaring. Mensen
hebben nu eenmaal emoties. Die komen voort uit hun idealen, uit hun visie op de
vormgeving van ons land. Daar hangt het immers maar vanaf welke kijk je op grote
projecten hebt. Einstein constateerde al: “facts are facts, but perceptions are
reality”. En ontken je dat, dan komen ze hard bij je terug (CO2-opslag
Barendrecht, Amelisweerd, Betuweroute). Daarom maken ze onderdeel uit van de
harde realiteit. Je kunt deze gevoelens als lastig bekijken, maar ook als
gerechtvaardigde uitingen van reële belangen en van oprechte betrokkenheid.

Daarom zie je, als bij infraprojecten de relatie met de omgeving onvoldoende
veelzijdig is, de emoties soms hoog oplopen. Zeker als mensen zich niet serieus
genomen of zelfs onder de voet gelopen voelen, is dat het geval. Voor de
rechtbank kan dit tot verrassende en vervelende conclusies leiden. Bovendien is
dan de relatie met de opdrachtgever (lees: de overheid?) verstoord.

Pas wanneer je bij projecten met impact op de omgeving luistert naar die
omgeving, kun je (vrij naar Rijkswaterstaat) na afloop zeggen: “Dank u voor uw
begrip”……….Goede kans dat dat dan wederzijds is.

Philip van Beeck Calkoen
Leading Professional bij DHV

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels