blog

De witte motor

infra 762

De witte motor

Neem nou melk. Iedereen heeft het in huis en we drinken het al jaren. Want het is goed voor elk! Ontwikkelt zo’n basisproduct nou een beetje? Is de melk van nu nou echt anders dan die van 15 jaar geleden? Nou… nee. Goed, aan de productiekant is flink geïnnoveerd. En als consumenten hebben we vooral handigere pakken gekregen. Met schroefdop. Scheelt een hoop geknoei. Maar eenmaal in het glas – daar waar het uiteindelijk het uiteindelijk echt om gaat – is het nog steeds dezelfde melk. En dat is logisch, want dat is waar de klant ook om vraagt.

Zo is het ook met infra. De techniek staat zeker niet stil. En er is ook merkbaar geïnnoveerd de afgelopen jaren. Kijk bijvoorbeeld eens naar het omgevingsmanagement. Bedrijven konden zich hierop onderscheiden. En inmiddels is het beperken van overlast haast een tweede natuur geworden.

En zo zijn er meer optimalisaties van het proces, die tot flinke verbeteringen hebben geleid. Op het gebied van duurzaamheid. Of veiligheid. Doorstroming. Of bereikbaarheid. Nieuwe tuitjes en dopjes, kleuren en maten, wijzigingen aan de verpakking dus. Maar de inhoud, het technische resultaat, daarin is niet veel gewijzigd. En ook dat is logisch. Er wordt immers nog steeds hetzelfde gevraagd.

En dus blijven infrabedrijven, net als melkproducenten, vechten om een plek in het schap. Met piepkleine marges en weinig onderscheid. En zien we technische innovaties maar weinig terug in de openbare ruimte. Veel te weinig. Want het potentieel is echt aanwezig bij de bedrijven. En de behoefte is er bij de opdrachtgevers.

Waar het aan ontbreekt is vooral de juiste manier om het te vragen. Wat is toch de witte motor achter deze verandering? Het alternatief uit de vorige eeuw waart door mijn hoofd. Met een koel glaasje melk ga ik daar nog eens over doordenken…


Joost Fijneman, plaatsvervangend directeur Bedrijfsvoering & Dienstverlening bij Bouwend Nederland

Reageer op dit artikel