blog

Routines

infra 137

Routines

De laatste tijd rijd ik regelmatig via Schiphol naar Almere en terug. En ja hoor, in beide richtingen ben ik al diverse keren verkeerd gereden. Waar ik eerst rechts aan moest houden, moet het nu over links. En terug ook zoiets.

En ook de logica vanaf Amstelveen richting Leiden is (voor mij) helemaal weg. Ook daar moet het nu over links en dan weer over rechts om vervolgens …pfff. Het overkomt me ook wel dat ik zonder er erg in te hebben op de snelle, doorgaande baan zit zonder afslagen, terwijl ik er toch echt af moet.

Verkeerstechnisch zijn het goede moderniseringen, maar mijn verkeersbegeleiding en ik zelf willen het vaak nog even zoals het altijd ging. Niets is zo erg als routines, dat blijkt maar weer. Wat daarbij ook niet helpt is dat ik als adviseur krankzinnig veel kilometers maak, waardoor ik denk dat ik het wegennet kan dromen en daarom geen verkeersbegeleiding nodig heb.

Wendbaar

De meest bizarre ervaring is echter geweest dat ik een paar jaar geleden vanuit Amsterdam denk op de A4 te rijden en tot mijn stomme verbazing een BP-tankstation passeer. Ik ben ervan overtuigd dat ik verkeerd ben gereden en zoek naar een afslag. Het rare is dat alles er voor de rest vertrouwd uitziet. Ik snap er niets van. Tot ik een bordje zie met A4 er op: ik zit toch goed. Blijkt dat BP de concessie van Shell heeft overgenomen.

Ook al houden mensen van routines, ze zijn in essentie vervelend. Ze belemmeren ons om wendbaar te zijn en ons aan te passen aan nieuwe situaties. Organisaties staan stijf van de routines en oudgedienden (vaak ook flink vertegenwoordigd in het management) zijn daarvan vaak ongemerkt de belangrijkste verdedigers. Dan worden het defensieve routines.

En die zijn nog erger.



Lenny Vulperhorst is adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels