blog

De stuw van Hennes

infra 17

De stuw van Hennes

De analyse van Hennes de Ridder in NRC Handelsblad van 16 januari jl., waarom Rijkswaterstaat na een incident niet in staat blijkt te zijn het waterpeil in de Maas op voldoende niveau te houden, is als vanouds provocerend.

Hij stelt dat het onmogelijk is strategisch te handelen als je het overzicht (lees: de kennis van de netwerken) niet meer hebt. “Rijkswaterstaat kon de aanvaring niet voorkomen, het kon niet snel reageren en wist pas na tien dagen hoe het de opgelopen schade moest beperken”.

Als Rijkswaterstaat zich uitlevert aan de ingenieursbureaus, die alles nodeloos ingewikkeld maken, dan raakt de organisatie zijn kennis van het netwerk kwijt. Er staat ons daarom meer onheil te wachten, is zijn impliciete stelling.

Frame

Het is een aantrekkelijk frame: waterbeheerder weet het niet (meer). En het is nog eigen schuld ook. Maar er zijn meer frames te bedenken: voor elk (denkbaar) ernstig incident is een plan B nodig en dat was er kennelijk niet.

Een ander frame is dat van crisismanagement. Is het incident direct vanaf het begin als een crisis beoordeeld en is daar naar gehandeld? Bij een crisis verandert meestal de besluitvorming en aansturing. Wordt alle informatie en kennis gemobiliseerd. En wordt samenhangend geacteerd door alle publieke partijen.

Laffe analyse

Een volgend frame (haaks op crisismanagement) is: de veiligheid van burgers was niet in gevaar, dus neem de tijd voor een oplossing. Het is met andere woorden te gemakkelijk om met maar één verklaring van het incident en het handelen er na aan te komen. Elke evaluatie (en die zal er zeker komen) leert dat er veel factoren en actoren op elkaar inspelen bij zo’n incident. Dat is geen laffe analyse, maar een weerspiegeling van de complexiteit.

Dit laat overigens onverlet dat Hennes moet blijven provoceren. 

 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels