artikel

Proat

infra

Proat

Een bekend familiebedrijf is verkocht aan een gigantisch Duits bedrijf. De nieuwe Duitse eigenaar heeft afval als business en geen infra. Dit gedeelte is direct doorverkocht aan een ambitieus infrabedrijf. Het sloeg in als een bom in Oost-Nederland.

Niet zo zeer de verkoop van het bedrijf, dat zag iedereen wel aankomen. Ook niet de koper van het geheel, maar wel de identiteit van de co-koper van de infra. Er zijn van die tijden dat het even komkommertijd is met nieuwtjes en dit kwam op het juiste moment. Naast bewonderende geluiden van collega’s kwam er ook ‘proat’ van.

De leden van het OOPI, Oostelijk Opinie Panel Infra, ontmoeten elkaar tijdens een bijeenkomst, aan en om de bar. Dit opiniepanel bestaat met name uit collega’s met veel verstand van allerlei zaken. Deze overname was me wat, de overnamepartner verdubbelt namelijk zijn bedrijf in een klap. Ongehoord en zeer onverstandig, is het oordeel van veel OOPI-leden. Kan niet in deze tijd. Bij eerdere overnames van dit bedrijf hadden enkele leden van het panel zelfs emotiegestuurde acties ingezet. Bordenbedrijf overgenomen? Dan halen wij onze borden elders. Asfaltcentrale in eigendom? Dan halen wij ons asfalt maar iets verder weg. Succes moet je temperen, niet voeden. Een beetje concurrentie en/of voorzichtige afgunst is gezond, maar belangrijker is om verder te kijken dan je eigen bedrijfsterrein groot is. Of je bent een kleine specialist, of je hebt een bedrijf met enige omvang. Dat heeft toekomst, is de verwachting. De OOPI-leden vragen zich af: hoe kwam die afvalgigant na een uitgekiende scan nu uiteindelijk terecht bij dat minder bekende middenbedrijf? Dat weet bijna niemand. Een belangrijkere vraag is echter: Waarom zou je tweehonderd man extra op de bagagedrager meenemen? Wel, voor de toekomst. Je krijgt maar zelden de kans om in deze omvang vakmanschap en regionale werkgelegenheid te borgen. Dat heet rentmeesterschap.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels