artikel

Amelisweerd: de boom in

infra

Amelisweerd: de boom in

Op voorhand ben ik het met de tegenstanders eens. Dat heeft te maken met de geschiedenis van de plek. De beelden van in bomen kamperende actievoerders staat voor eeuwig opgeslagen op mijn harde schijf.

Maar mijn mening doet er niet toe. Ik kijk vooral met verbazing naar de strijd tussen het Rijk (2×7) en de gemeente Utrecht (2×6). Dat heeft te maken met een zinnetje in het advies van een gerenommeerd ingenieursbureau over het alternatief van de gemeente Utrecht: “Wanneer men gezamenlijk bereid is tot enkele (niet ongebruikelijke) compromissen is een 2×6 variant met gescheiden rijbanen denkbaar die binnen de bak kan worden ingepast en voldoet aan de doelstelling om de belangrijkste stromen te ontweven”. Waar een wil is, is dus een weg. Maar waarom is die wil er niet?

Ik denk dat dit te maken heeft met de scoringsdrang van deze VVD-minister: wegen zijn er om gebruikers een traject zo snel mogelijk te laten afleggen. Daarbij past een aantal eenvoudige uitgangspunten: doorstroming en betrouwbaarheid. Het vigerende denken zegt dan: hoe breder een weg, hoe groter de veiligheid, hoe beter de doorstroming, hoe hoger de betrouwbaarheid van de reisplanner. En wat TomTom heeft uitgerekend als reistijd, bepaalt de snelheid. Daar heeft de gebruiker immers “recht” op. Bestuurskundigen bepleiten multi-level governance bij de ontwikkeling en uitvoering van grote infraprojecten. Daarmee bedoelen ze dat elke publieke partij datgeen moet doen waar hij goed in is. Het draagvlak kun je dan ook beter door de lokale partij laten organiseren. Die benadering wordt bij Amelisweerd niet gevolgd. Het Rijk trekt een streep: zó gaan wij het doen. En zegt daarmee tegen Utrecht: de boom in.

Lenny Vulperhorst, Adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels