nieuws

‘Prijzen blijven stijgen, maar aanneemsommen niet. Natuurlijk is dat link’

bouwbreed Premium 2530

‘Prijzen blijven stijgen, maar aanneemsommen niet. Natuurlijk is dat link’

“Glas wordt om de haverklap duurder, maar ook de prijzen van verf, hout, deuren, hang- en sluitwerk blijven stijgen, terwijl de aanneemsommen niet omhoog gaan”, zeggen twee doorgewinterde onderhoudsmannen. De één is voorzitter van OnderhoudNL, de ander wordt het. Ze zoeken begrip bij opdrachtgevers. “Het is een dun lijntje. Natuurlijk is dat link. Je wilt namelijk ook geen klanten voor het blok zetten of zelfs verliezen.”

De wisseling van de wacht bij OnderhoudNL kan Cobouw natuurlijk niet onopgemerkt aan zich voorbij laten gaan. Gevelspecialist Henk den Boer (55) volgt vastgoed-onderhoud-ondernemer Ruud Maas over een klein half jaartje op als voorzitter.

Cobouw belt met Ruud en Henk. Eerst met Henk, algemeen directeur bij VLD Vastgoedonderhoud. Henk zit al in het bestuur van het voormalige FOSAG en wordt dus voorzitter. VLD moet je overigens niet verwarren met VDL, van 16.000 werknemers, actief in twintig landen.

“Dan moet ik nog even sparen, haha”, lacht Henk den Boer.

Tot aan het randje van het dak

Wat gaat hij anders doen dan Ruud? Henk wil er weinig over loslaten. Te prematuur. Hij ambieerde de voorzittershamers, solliciteerde ernaar, maar hoe zijn taak gaat invullen, zal de tijd toch echt nog even moeten leren.

De inkt van de voordracht is nog maar nauwelijks droog, Ruud Maas is nog even ‘koning’ en Henk wil eerst nog een en ander “klankborden en afstemmen” met mensen binnen de vereniging.

Tekst loopt onder foto door 

De toekomstige voorzitter Henk den Boer: “Blijf in gesprek met opdrachtgevers en leg ze prijsstijgingen uit”

Dan maar iets over hem zelf. Sinds 2009 zit Henk den Boer in het gevelonderhoud. Bij VLD dus. “Nee, geen daken. En we gaan ook niet naar binnen. Geen badkamers en dergelijke.”

Schilderwerk, voegwerk, goten. Tot aan het randje van het dak ontzorgt Den Boer corporaties en verenigingen van eigenaren, met twintig man in dienst en flexibele schil, Zijn bedrijf opereert van Dordrecht tot Breda tot aan Gorinchem.

Problemen met calculeren

“Of het goed gaat? Jawel. Met dien verstande dat, zoals we dagelijks in Cobouw lezen, we worstelen met materiaalprijzen en loonontwikkelingen. Dat geeft druk op de marges en is dusdanig een probleem voor calculaties dat je zeker een half jaar vooruit moet denken. Nu uitleggen dat de prijzen straks nog hoger zijn, is best lastig. Zij moeten hogere prijzen op hun beurt ook verantwoorden aan allemaal raden van toezicht en commissarissen.”

Het blijft raar om te horen. Lage marges? In deze tijd gooi je als aannemer de prijs toch gewoon omhoog? Schaarste is macht toch? Niets is minder waar, volgens Den Boer.

“Ik heb moeite met machtsspelletjes tussen klant en opdrachtgever. Ook andersom voel ik me daar nooit prettig bij. Mijn advies is juist om begrip te kweken bij opdrachtgevers, blijf herhalen dat prijzen nog altijd stijgen en dat de bovengrens nog niet in zicht is.”

Verf, zes procent duurder

Een gebed zonder eind. Daar begint het op te lijken met bouwmaterialen. Geen pijl op te trekken die prijsstijgingen.

“Vorige week werd nog hoorde ik dat de prijzen van professionele bouwverf met zes procent omhoog gaan. De directe oorzaak kan ik niet geven, maar er zijn twee grote mondiale spelers PPG en Akzo. Ik wil maar aangeven. Even naar een andere leverancier gaan helpt dan niet. Ja dat is zeker lastig voor onderhoudsbedrijven. De aanneemsommen stijgen namelijk niet zo hard mee.”

Hoe komt dat?
“Angst. Bedrijven willen hun relaties met opdrachtgevers niet op het spel zetten. Ze zijn bang dat prijsdoorvoeringen ze op de lange termijn werk kost. Zij hebben ook de verplichting naar hun werknemers en de gezinnen erachter. In ons geval is dat productie draaien. Werk zat? Ja, maar je moet wel het juiste werk hebben. Inderdaad. Je zou denken dat iedereen allang blij is als ze aannemer gevonden hebben, maar de praktijk is anders.”

Woekeren met voortdurende prijsstijgingen. Het kan je als bedrijf zomaar de kop kosten.

Toch nog maar eens proberen. Wat gaat Den Boer daar straks aan doen met OnderhoudNL?

“Dat kan en wil ik echt nog niet zeggen. Het is nog even niet aan mij. En nogmaals. Bij de pakken neerzitten, schiet hoe dan ook niet op. We kunnen hier heel erg gewichtig en moeilijk over doen: iemand moet de rekening betalen. Meestal degene aan het einde van de keten.”

55 jaar is hij. Hij kwam uit de informatietechnologie en was ook een tijd adviseur bij een glasonderneming. Of de bouwsector hem bevalt?

“Jazeker. Het zijn zeer interessante tijden met enorme perspectieven. Op het gebied van innovatie, de energietransitie, de modernisering van het vak, arbeidsomstandigheden en veiligheid.”

Dus u kijkt uit naar uw nieuwe rol als voorzitter?
“Enorm. Maar het is allemaal nog heel vers. Maar het is wel prettig dat er nu al een beslissing is genomen. Dat geeft rust en duidelijkheid.”

Gaat u Ruud missen?
“Absoluut. Ruud is een fantastische voorzitter. Hij luistert goed naar de mening van anderen en brengt partijen bij elkaar. Een man waar je veel van kunt leren. Hij heeft ook veel bereikt. Het feit dat we nu een stap gaan zetten in de richting van een ondernemersorganisatie zegt alles.”

Ondernemingsorganisatie?
“Daar ga ik nog even niets over zeggen.”

De huidige voorzitter wel. Cobouw belt ook hem op. Ruud Maas. Nog even en hij heeft de maximale termijn van zeven jaar als voorzitter volgemaakt. Hij blikt terug op een enerverende tijd die bol stond van de veranderingen.

FOSAG werd OnderhoudNL, van een bureaucratisch clubje maakte hij een praktische, Maas keerde allerlei instituten de rug toe en brak met de gevestigde sociale partners. Tegenwoordig sluiten onderhoudsbedrijven cao’s af met de LBV; de landelijke belangenvereniging.

Nieuwe likjes verf

Zoals gezegd: de metamorfose van deze van oorsprong werkgeversorganisaties is nog niet klaar. Er komen meer ‘likjes nieuwe verf’. OnderhoudNL wil een echte ondernemingsvereniging worden. Niet alleen van werkgevers, maar ook met de werknemers.

Maas: “We willen geen vakbond worden, maar we willen wel dat de ondernemers dichterbij de medewerkers komen te staan. Niet makkelijk, want nieuw en nooit of zelden vertoond in Nederland. In andere sectoren ook niet.”

Die oude schotten tussen werknemers en werkgevers. Hij wil ervan af.

Tekst loopt door onder de foto

De huidige voorzitter Ruud Maas: “Stel contracten zo op dat je prijsverhogingen kunt doorberekenen”

“Waarom? Wij willen graag weten wat er speelt. Het draagvlak bij traditionele vakbonden neemt bovendien af en het aantal leden dat is aangesloten bij een vakbond is relatief klein. Toch sluiten we een cao met vakbonden af. Je vraagt je af: weten we wel wat er speelt op de werkvloer?”

Best progressief. Stoppen jullie op termijn ook met de cao?
“Dat weet ik niet. Maar ik heb weleens geroepen dat de cao in de oude vorm zijn langste tijd wel heeft gehad. Dat hoeft ook helemaal niet ten koste te gaan van de bescherming van werknemers: wij voeren in een paar jaar tijd ook meerdere loonsverhogingen door. Zelfs gedurende de looptijd.”

Hij gaat door.

“De tijd verandert en we moeten niet vasthouden aan gebaande paden. Daarnaast hebben werknemers en werkgevers een gezamenlijk doel: de sector moderniseren, verduurzamen en digitaliseren. Medewerkers betrekken bij de onderneming levert ook innovatie op. Je zou dus gek zijn als je het niet zou doen.”

Vertraging, dan komt factor X erbij

Maas. Duidelijk een uitgesproken voorzitter. Door de wol geverfd natuurlijk. Spreek je met hem over de huidige praktijk, dan signaleert hij echter dezelfde problemen als zijn opvolger: nauwelijks personeel verkrijgbaar en de prijsstijgingen vliegen je om de oren.

“Verf 6 procent hoger? Dat heb ik ook gehoord. En het houdt maar niet op. Soms stijgen de prijzen wel twee keer per jaar. Glas wordt om de haverklap duurder.”

Blijf in gesprek met leveranciers. Dat is zijn advies. “Hoe eerder je informatie hebt over prijzen, hoe eerder je iets kunt doorberekenen. En kweek begrip bij opdrachtgevers. Stel contracten zo op dat je prijsstijgingen kunt doorberekenen. Of maak klanten duidelijk dat een aanbieding drie maanden standhoudt. Vertraging? Dan komt factor x erbij.”

Hartstikke link

Maas onderschrijft dat het knokken blijft om werk. “En zomaar je prijzen aanpassen aan het niveau van nu gaat niet vanzelf. Je hebt een relatie met opdrachtgevers en je wilt opdrachtgevers ook niet zomaar voor het blok zetten, al wordt je zelf wel voor het blok gezet door leveranciers. Natuurlijk is dat hartstikke link. Het is een heel dun draadje, want als opdrachtgevers je verhaal niet geloven, stappen ze de volgende keer naar een andere partij.”

Hij vervolgt. “Ook bij hout, deuren, hang- en sluitwerk staan de prijzen echt onder druk. Wanner het ophoudt? Ik verwacht in 2020. Maar de prijzen rijzen nu de pan uit, alsof we echt uit de crisis springen.”

64 is hij. Maas. Van vastgoedonderhoud. Nog even bij OnderhoudNL. Zijn opvolger staat al klaar.

“Uiteraard” gaat hij het missen. “Maar een traantje laten, nee. Mijn hoogtepunt? Het was een aaneenschakeling van hoogtepunten. En de vrijheid om te veranderen zal me altijd bijblijven. Maar alleen kun je nooit deze slag maken. Daar heb je gelijkgestemden voor nodig.”

Beetje vertrouwen in Henk?
“Die gaat het vast en zeker goed doen.”

Hij was niet de enige kandidaat?
“Nee, er was een behoorlijke longlist. 11 mensen reageerden. Daar waren we wel blij om.”

Nog een tip voor de nieuwe voorzitter?
“Nee, dat ga ik niet doen. Ik heb wel met Henk afgesproken dat we nog een paar keer bij elkaar gaan zitten voor die tijd.”

Reageer op dit artikel