nieuws

‘Geen weg meer terug naar de traditionele aannemersrol’

bouwbreed Premium 2306

‘Geen weg meer terug naar de traditionele aannemersrol’

Rob de Kuiper (53), directeur en grootaandeelhouder van Vink Bouw, veranderde zijn bedrijf van traditionele aannemer in een ondernemende bouwer. “We drijven echt op positiviteit.”

Rob de Kuiper is eigenlijk altijd een wielrenner gebleven. Hij was een belofte bij de junioren, fietste de sterren van de hemel. De racefiets bracht hem ook zijn liefde en zijn werk. Als tiener zoefde hij van zijn woonplaats Amstelveen naar Nieuwkoop, waar zijn eerste liefde woonde. De Kuiper wijst in het kantoor van Vink Bouw in Nieuwkoop naar buiten, naar de Nieuwveenseweg met aan de overkant Hoeve Nooitgedacht. Nostalgische blik: “Ik heb hier heel wat meters liggen.” Zonder dat hij het wist, reed hij langs het aannemingsbedrijf, dat hij jaren later, op zijn veertigste over zou nemen. Hij liet een goede baan bij het grote HBG achter zich, hij was regiodirecteur, misschien zat er meer in het vat. Maar hij wilde graag naar een kleiner bedrijf, naar de menselijke maat.

“Ik zeg wel eens: het was een soort midlife crisis. Sommigen zoeken een nieuwe vrouw of kopen een Harley Davidson, ik nam dit bedrijf over.” Daar zat hij dan opeens in het kleine, sobere kantoor in Nieuwkoop, midden in het groene hart. “Een sprong in het diepe, je gooit al je zekerheden weg”, kijkt hij terug. Inmiddels is de omzet vervijfvoudigd en heeft het bedrijf 125 werknemers.

De wielrenner is er nog steeds. Type tijdrijder. “Ik ben niet een sprinter, maar een ploegentijdrijder, een gangmaker. Ik vertel hier aan jonge mensen voordat ze komen werken over ons peloton. We hebben er niets aan dat je heel goed bent en alleen vooraan rijdt, want dan zie je niet wat er achter je gebeurt. De bedoeling is dat je in de groep zit, maar wel kop overneemt. Dat je je werk doet. Of dat veel of weinig is, hangt van je capaciteiten af. Belangrijk is niet wat je niet kan, maar de wil om te leren, te verbeteren. Daar helpen we graag bij.”

Het wielrennersleven bezorgde De Kuiper een tere plek. Toen De Kuiper 19 was, moest hij zijn wielrennnersloopbaan stoppen na een hardnekkige rugblessure. Zijn generatiegenoten, Gert Jacobs, Gert Jan Theunissen, Jelle Nijdam en Erik Breukink, gingen door en hadden succes. De Kuiper ging op zijn 19e naar de HTS, de bouw in. Het vak waar zijn vader ook in zat. Bizar, maar in de bouw kwam Rob de Kuiper in een wereld terecht die in zekere zin leek op de wielrenwereld. Een gedeelte van die wereld was oneerlijk. De bouwfraude, de excessen bij corporaties, banken die over de schreef gingen; allemaal negativiteit die volgens De Kuiper de toch al niet positief in het nieuws zijnde bouwbranche niet veel goeds deed. Die negatieve wereld is mijn wereld niet, wist De Kuiper. Zijn wielerverleden had hem gevormd. Bikkelen moet je, zonder vals te spelen. “Ik kreeg een aversie tegen het fêteren en al die dingen, je moet gewoon je werk doen en mooie projecten realiseren. Eerlijk.”

De traditionele aannemer veranderde in een ondernemende bouwer

Het oude kantoor van Vink Bouw dat hij in 2004 in Nieuwkoop van Nico Vink overnam, is inmiddels modern ingericht, met koffiecorners, vergaderruimtes en glazen wanden, omdat je volgens De Kuiper “om je heen moet kijken wat er gebeurt”, niet alleen in het bedrijf en de bouw, maar in de hele wereld. Alleen de lage deurposten in het oude deel van het kantoor herinneren nog aan vroeger tijden. De gedaantewisseling van Vink Bouw ging verder dan het kantoor. De traditionele aannemer werd eerst een ontwikkelende bouwer om daarna te veranderen in een ondernemende bouwer, vertelt De Kuiper.

“We wilden een stevige middelgrote bouwer worden. Dat is gelukt. Er is nu geen weg meer terug  naar de traditionele aannemersrol.” Vink zocht in zijn nieuwe rol “niet platgetreden grasvelden”. Waar nog vrijelijk gegraasd kan worden. Waar voorheen traditionele opdrachtgevers, zoals corporaties en ontwikkelaars de primaire klanten waren, ging Vink zich steeds meer richten op de bewoner of de gebruiker van een gebouw. De bouwonderneming ging samenwerken met opdracht gevers, ondernemers en architecten en deed veel collectief particulier opdrachtgeverschap en soms mede- opdrachtgeverschap. Vooral in Amsterdam.

“We maken echt gave, mooie projecten. Geen huis-, tuin- en keukenproduct”, gaat de bouwdirecteur verder. Opvallende voorbeelden: een hotel op het Stadionplein in Amsterdam, met een “enorme overhangconstructie”; een nog te bouwen hotel in de Hout havens; vier wooncomplexen in Buiksloterham, Amsterdam-Noord, zoals Docklands en Superlofts. “Daar waren we echt pioniers als kleine mkb-bouwer.”

Als een kameleon heeft Vink zich aangepast aan zijn omgeving

Dik zeven jaar geleden schreef de gemeente Amsterdam een tender uit voor duur zame woningbouw. “Daar geloofden we al heel vroeg in. We waren een van de eersten die met wko-installaties aan de gang gingen.” In Nieuwkoop bouwde Vink in 2008 een gasloze wijk. Vink won in Amsterdam met PUUUR Blok de Zuiderkerk prijs in 2015 en werd dit jaar met drie projecten genomineerd voor de Amsterdamse Nieuwbouwprijs. Als een kameleon heeft Vink zich aangepast aan zijn omgeving.

Voor de crisis – die De Kuiper steevast “veranderende marktomstandigheden, die ons in een cyclus overkomen” noemt – had Vink Bouw een jeugdig team samengesteld. Een mooie mix. Mannen en vrouwen, “dorpers” en stedelingen. “Toen ik twaalf jaar geleden kwam, hadden we geen stedelingen onder de vaklieden. Mede door deelname in het bestuur van BouwmensenAmsterdam werken er nu ook Amsterdammers bij Vink Bouw uit Nieuwkoop. Goeie jongens. Het is erg leuk om met de jeugd bezig te zijn en om met die groep steeds verder te ontwikkelen. Ik ben er super trots op.” In 2012 werd Vink Bouw verkozen tot het beste leerbedrijf van Nederland.

Met de jeugd in huis kwamen dus die “veranderende marktomstandig heden”. Het was vechten voor elke aanbesteding en ondertussen steeds minder onder de streep overhouden, en als je een project won, kwamen de discussies en ruzies over de uitvoering. “Dat geeft weinig energie voor de jonge mensen die hier werken”, herinnert De Kuiper zich. “Ik was die negativiteit zat.” De oud-HBG’er wilde het anders doen. “Wij drijven op positiviteit. We willen onze eigen projecten creëren. Onze visie is: lekker werken. Dat geldt voor de vaklieden, de partners, de constructeurs, de architecten – ze willen gewoon lekker werken. En schijnbaar creëren we dat.”

Inspiratie om te vernieuwing haalt De Kuiper in de bouw en erbuiten

Inspiratie om te vernieuwen haalt De Kuiper in de bouw en erbuiten. De Nijs, HSB, Stebru en Vorm vindt De Kuiper “mooie” bedrijven. Van Wanrooij met zijn showroom ook. Vink gaat komend jaar in Aalsmeer een “nieuwe showroom” openen. Werktitel: Start Smart. “Dat gaat verder dan een keuken, tegels en sanitair. Het gaat over de complete woninginrichting. Je kiest een woonsfeer en kunt dan verder selecteren.” Vink gaat daarbij samenwerken met Carpentier keukens en wonen. Vink laat zich ook graag inspireren door tech-bedrijven. “The internet of things; we denken dat dat heel veel gaat doen.” Vink blijft op het innovatiepad. “Maar het moet wel aansluiten bij de vraag uit de markt.”

Reageer op dit artikel