nieuws

Beste praktijkopleider Remco van Doveren: ‘Ik ben vooral touwtrekker’

bouwbreed 437

Beste praktijkopleider Remco van Doveren: ‘Ik ben vooral touwtrekker’

Topcoach in 2016. Beste praktijkopleider van de sector ‘Techniek en Gebouwde Omgeving’ in 2017. Remco van Doveren, directeur van Van Doveren Elektrotechniek, is pas 27 en beheerst al de kunst om het beste uit mensen te halen. Reden genoeg voor een bezoek aan deze opmerkelijke ondernemer uit Udenhout. “Iedereen is eigenlijk leerlingmonteur.”

Remco van Doveren is geen directeur waarvan er dertien in een dozijn gaan. Een bedrijfspand heeft Van Doveren Elektrotechniek niet, zoonlief woont nog steeds thuis. Een net pak draagt de directeur ook al niet, laat staan een stropdas. Op deze vrijdagmiddag in november sloft Van Doveren in een vale spijkerbroek en op sokken door het huis van zijn ouders. En er is niets dat wijst op de aanwezigheid van een modern elektrotechnisch bedrijf, of het moet de garage zijn, die is ingericht als magazijn.

De vier monteurs die op de loonlijst staan, zijn in geen velden of wegen te bekennen. “We maken alles bij de klant op locatie”, legt Van Doveren uit. “De monteurs hebben allemaal een eigen bedrijfsbus met gereedschap. ’s Ochtends gaan ze vanuit huis direct naar de klant. Of ze rijden eerst langs het magazijn om spullen op te halen. Ik bemoei me daar niet mee. Ze zijn verantwoordelijk voor hun eigen project. Echt, er zitten dagen bij dat we elkaar helemaal niet zien. We komen in elk geval regelmatig op vrijdagmiddag bij elkaar voor een biertje, een bitterballetje en een toolboxmeeting.”

Willen blijven leren is hard nodig in de elektrotechniek

Remco van Doveren studeerde Technische Bedrijfskunde en begon in 2013 voor zichzelf: “Vanaf de eerste dag had ik het druk. Ik kreeg al snel een grote order die ik niet alleen aan kon. Na acht maanden nam ik mijn eerste medewerker aan. Nu zijn we met z’n vijven, met mij erbij dan. De jongste is 18, de oudste 31. Drie volwaardige monteurs en één leerlingmonteur. Het woord ‘leerling’ moet je trouwens niet letterlijk nemen. Uiteindelijk is iedereen leerlingmonteur, al ben je 60.”

Willen blijven leren is hard nodig in de elektrotechniek, die razendsnel verandert. Van Doveren: “De schroevendraaier is in een paar jaar tijd compleet vervangen door de laptop. Alles is gekoppeld: lampen, schakelaars, stopcontacten, camera’s en inbraaksystemen. Overal zit een stukje besturingstechniek tussen.”

De veranderingen vragen simpelweg om ‘cursussen volgen’. Van Doveren: “Als je in dit vak op je 31ste stopt met vakkennis bijleren, kun je op je 40ste een ander beroep zoeken. Ik stuur dus alle jongens minimaal één keer per jaar verplicht op cursus. Zonder opleiding staat techniek stil.” Van Doveren ziet ze om zich heen, de ondernemers van de oude stempel, die de vraag van de klant niet meer snappen: “Klanten willen dan bijvoorbeeld met hun telefoon het licht aan kunnen doen. Als zo’n ondernemer dat niet kan, moet hij wèl een goede partner hebben die het kan, anders gaat er een klant verloren. Zulke bedrijven bloeden langzaam dood.”

Van Doveren is een bevlogen jongen, aldus de jury

‘Remco is een bevlogen jongen’, lezen we in het juryrapport voor de verkiezing ‘Topcoach van het jaar 2016’, georganiseerd door Uneto-VNI en OTIB, en gewonnen door Van Doveren. ‘Trots op zijn vak! Blijft vernieuwen! Begeleidt graag anderen in het leren en groeien. Geeft als ondernemer zijn mensen volledige inkijk in alle aspecten van het bedrijf.’

Deze open benadering schept volgens Van Doveren een sfeer waarin zijn medewerkers zich thuis voelen. Maar goed, van openheid kan de schoorsteen niet roken. Het feit dat zijn personeel graag voor hem werkt, heeft natuurlijk ook te maken met het “meer dan marktconforme salaris” dat hij biedt. Verder zijn ze te spreken over de aard en inhoud van het werk, denkt Van Doveren: “Wij doen geen seriematig werk. We werken veel in luxe, vrijstaande huizen hier in de regio. Daar komt een stuk domotica bij kijken. Elke klus is uniek en vraagt denkvermogen. De jongens krijgen alle ruimte voor eigen inzicht, en we praten samen over oplossingen. Het is echt niet zo dat ik het beter weet.”

Kennelijk werkt zijn aanpak. Van Doveren heeft het “stervensdruk” en zou zomaar zes nieuwe medewerkers aan kunnen nemen. Toch is hij dat niet van plan. Zijn doelstelling is namelijk niet om zoveel mogelijk mensen in dienst te hebben maar om gezond te groeien en service en kwaliteit te leveren. Het bedrijf moet financieel gezond zijn (“zonder een cent vreemd vermogen”). De klanten moeten tevreden zijn, net als de medewerkers. In januari wordt één nieuwe medewerker aangenomen, en er zullen er waarschijnlijk nog wel een paar volgen in 2018, maar een doel is het allerminst.

‘Ik maak werkweken van 80 uur om alles geregeld te krijgen’

Tussen de jongens staan is wat Van Doveren het liefst wil: “Ik noem mezelf geen baas. Ik heb ook geen medewerkers maar collega’s. Ik zie hen als vrienden. Natuurlijk ben ik de eindverantwoordelijke als een project mislukt. Helemaal afwezig is de hiërarchie hier niet. Maar er is vooral ook saamhorigheid. We praten met elkaar, wisselen ideeën uit en tonen begrip voor elkaar. Als een van de jongens eerder naar huis moet, werkt de rest langer door. Als ik het zo bekijk, ben ik eigenlijk vooral touwtrekker. Ik maak werkweken van 80 uur om alles geregeld te krijgen. Als het moet ga ik mee kabels trekken. In het weekend gaan de facturen en offertes de deur uit.”

Van Doveren spreekt zijn medewerkers niet aan op minpunten maar op kwaliteiten. “Met minpunten hou je rekening, kwaliteiten bouw je uit. Gelukkig zijn ze allemaal ergens goed in. Eentje is goed in datanetwerken en patchkasten. Een ander is mechanisch sterk. Die hoeft maar één keer iets gezien te hebben en zijn handen maken het. Dan heb ik er nog een die goed leerlingen kan begeleiden.”

En dan de hamvraag. Is medewerkers begeleiden een kwestie van beleid of intuïtie? “Allebei”, volgens Van Doveren: “Beleid is dat ze zich moeten ontwikkelen. De rest is aanvoelen wat ze kunnen en begrip hebben voor hun situatie. Laatst heeft een van die jongens een huis gekocht en is gaan samenwonen. Dan begin ik echt niet over een opleiding volgen. En zoals ik met medewerkers omga, zo doe ik dat ook met leveranciers en opdrachtgevers. Facturen van leveranciers worden door ons binnen drie dagen betaald. Zo verzamelen we goede partners om ons heen. We willen werken voor aannemers die ook rekening houden met ons belang. Degenen die tijdens de crisis onderaannemers uitknepen, dat zijn niet onze partners.”


Verkiezing beste praktijkopleider
Met de verkiezing van ‘het beste leerbedrijf’ en ‘de beste praktijkopleider’ van Nederland vragen het Ministerie van OCW en Samenwerkingsorganisatie Beroepsonderwijs Bedrijfsleven (SBB) aandacht voor de 230.000 erkende leerbedrijven en 300.000 praktijkopleiders voor mbo-studenten. Met stageplekken en leerbanen nemen die bedrijven ongeveer de helft van de opleidingstijd voor rekening van in totaal 500.000 studenten. Voor hen is ‘leren in de praktijk’ een onmisbaar deel van hun opleiding.
Dit jaar werden uit ruim 600 voordrachten voor acht sectoren elk één erkend leerbedrijf en één praktijkopleider genomineerd voor een plaats in de landelijke finale op 23 november tijdens de ‘Dag van het MBO’ in Apeldoorn. De jury bestond uit vertegenwoordigers van de MBO Raad, het bedrijfsleven, het Ministerie van OCW, studenten en de SBB. Remco van Doveren was de genomineerd praktijkopleider in de sector ‘Techniek en gebouwde omgeving’. Uitdragen van zijn visie op opleiden ziet hij als een eervolle taak waar andere bedrijven iets van kunnen leren.

Foto: Erald van der Aa

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels