nieuws

De vakman van morgen: Liever op straat dan achter de computer

bouwbreed Premium 1094

De vakman van morgen: Liever op straat dan achter de computer

De bouw trekt weer aan en bedrijven staan te springen om goed gekwalificeerd personeel. Wat merken de bouwopleidingen daarvan? En hoe denken de studenten er zelf over? Wat zijn hun dromen en ambities? We gingen in gesprek met Stefan Verheul en Sybren Hooghiemstra die een dag per week theorieles volgen op het Nova College.

“Een computer is niks voor mij”, zucht Stefan Verheul (21). Vrijdag is een verplichte leerdag voor Stefan en zijn collega Sybren Hooghiemstra (20). Ze werken bij de Haarlemse wegenbouwer Huybens en krijgen één dag in de week theorieles aan het Nova College. Maar veel liever werken de oppermannen in spé aan een lastige bestratingsklus.

Een stapel boterhammen

Het is schafttijd. Dat doen ze op school op hetzelfde tijdstip als op een werk in de keet. Eerst een stapel boterhammen, een paar bakken koffie en dan nog snel een peuk. Daarna volgt de les.

Vier dagen werken op straat

Vandaag staan er werkvoorbereiding en veiligheid op het rooster. Moet voor beide mannen een makkie zijn, met al hun praktijkervaring. Vier dagen werken ze op straat. Soms vijf als ze op zaterdag nog een klusje “voor henzelf” doen. “Stoepje leggen bij vrienden of familie, klusje voor de baas afmaken als het weer daarom vraagt.”

Papiertje halen is noodzakelijk kwaad

Sybren heeft al eerder drie certificaten en zijn VCA gehaald en is nu bezig voor stratenmaker. Ook hij heeft een broertje dood aan het leergedeelte, maar ziet het als een noodzakelijk kwaad om nog een extra papiertje te halen. Liever zet hij ‘bandjes’ zoals de rest van de week, maar hij heeft de ambitie om door te leren als het lukt. Stefan mag al als voorman aan de slag en leert als vakman gww.

Kou is beter dan een plensbui

Zonder uitzondering hebben de jongens een hekel aan regen. De kou van afgelopen dagen vonden ze beter te pruimen dan een plensbui. “Een extra trui is veel beter dan die klevende regenjassen”, is de breed gedragen opvatting. Ook de buitenlucht vinden de heren te prefereren boven de lesboeken en schoollokalen.

Ook gewoon tegelpaadjes

“Ik doe de opleiding Opperman Bestratingen. Dat is niveau 2. Niveau 3 is stratenmaker. Dat ga ik hierna doen”, zegt Sybren. “Soms doen we wel eens hele projecten. Bijvoorbeeld een hele weg eruit. Nieuwe banden zetten, zand inleggen, hoogte zetten, baan maken. En dan nieuwe klinkers erin. Al doen we ook gewoon tegelpaadjes hoor.”

In ploegjes van twee of drie gaan ze onder de hoede van een uitvoerder aan de slag. Ze zitten in de hele regio – Van Beverwijk tot Hilversum en van Zandvoort tot Amsterdam. “We werken vier dagen en meestal is er wel een leermeester bij,” haakt Stefan in. “Of je gaat met zijn tweeën op pad, met een oudere, meer ervaren collega. De ene keer doe je allemaal klusjes, de andere keer een heel groot project. Een parkeerplaats in het Havengebied bijvoorbeeld. Dan leer je ook automatisch straten. Minder leuk maar wel beter voor je rug.”

Nooit op kantoor. Echt niet

Sybren knikt. Net als Stefan weet hij dat hij dit zware werk niet zijn leven lang kan doen. “Ik wil niet in een rolstoel eindigen. Dus na mijn 35ste, 40ste moet ik waarschijnlijk minder zwaar werk gaan doen. Op een vrachtwagen ofzo. Of een hijskraan. Nee, niet op kantoor. Echt niet! Maar mijn baas waarschuwt ons daar nu al voor. Als we goed ons best doen kunnen we waarschijnlijk heel lang bij Huybens blijven werken. Ze houden goed rekening met ons. We leren best veel over hoe je moet tillen, veiligheidsmiddelen, persoonlijke beschermingsmiddelen. Maar soms is het lastig hoor. We zijn toch mannen hè. Dan til je zo’n bandje toch effe snel in je eentje. Anders moet je weer wachten. Maar eigenlijk mag dat niet. In de sportschool til ik meer. Hahaha!”

Een klein gaatje is vet irritant

Stefan schiet zijn peuk weg. De bel is vijf minuten geleden al gegaan. “Ik ga op vrijdag naar school, maar sommigen ook op woensdag of maandag. Daar leer je best specialistische dingen.” Hij geeft een voorbeeld.” Ik vind een klein gaatje tussen twee klinkers misschien niet zo erg. Maar voor de mensen die hier wonen en die er elke dag over moeten lopen is dat wel vet irritant. Op school leer je echt secuur werken en nadenken over de gevolgen van je werk. En verschillende materialen kennen, speciale verbanden leggen. Het mooiste is toch als mensen blij zijn als je bent geweest. Want vaak zitten ze eerst een paar weken in de overlast door ons. Dan is het tof als je complimenten krijgt toch? Aan het einde van ieder project denk je dan toch: ‘we hebben echt iets gemaakt’.”

Lees meer over de BouwBeurs 2017 op: www.cobouw.nl/bouwbeurs

Reageer op dit artikel