nieuws

Corporaties keren zich tegen paniekerige astbestsanering

bouwbreed 42

Corporaties keren zich tegen paniekerige astbestsanering

Niet in paniek alle asbestdaken weghalen, zoals het kabinet wil, maar alleen bij groot onderhoud en sloop.

Dat adviseren verschillende bestuurders van woningcorporaties, de burgemeester van Alkmaar, een hoogleraar Besturen van Veiligheid en gezondheidsexperts vandaag in een pamflet. Staatssecretaris Dijksma (infrastructuur en milieu) presenteert vandaag haar plannen over hoe de asbestsanering precies moet plaatsvinden.

“De vondst van asbest leidt niet alleen tot paniekreacties, maar vaak ook tot een risico-regelreflex: we pakken het risico aan met nieuwe regelgeving”, aldus de pamfletschrijvers. De corporatiebestuurders zijn Ronald Leushuis van Talis (Nijmegen) en Henk Peter Kip van Mitros (Utrecht). Net als de gemeente Alkmaar hebben ze in het verleden te maken gehad woningevacuaties vanwege asbest.

Gevolgen

De grootschalige saneringen hebben ingrijpende financiële gevolgen voor woningcorporaties, stellen ze. De kosten worden steeds hoger. “Dat komt door strenge wetgeving en kostbare procedures. Het geld dat we hieraan besteden, kan niet worden geïnvesteerd in andere belangrijke woningverbeteringen, zoals energiebesparing.”

Asbest moet gezien worden als een normaal probleem dat een normale oplossing verdiend, vinden de pamfletopstellers. “Geen grootschalige saneringsprogramma’s, maar saneren als nodig, zoals bij grote risico’s op blootstelling. Daarnaast aansluiten bij natuurlijke momenten, als groot onderhoud en sloop. En tot die tijd de bewoners goed informeren en betrekken bij afwegingen en keuzes.”

Hysterie

De hysterie rond asbest heeft volgens de critici te maken de voorgeschiedenis. “In de jaren zestig en zeventig zijn honderdduizenden mensen in fabrieken en de bouw aan hoge concentraties blootgesteld. Met als gevolg dat er nu jaarlijks zo’n duizend mensen aan de gevolgen van asbest overlijden. Ook in het dagelijks leven was er sprake van hoge concentraties asbest, bijvoorbeeld door asbest in remblokken en wegen.”

Asbest is vanaf 1993 helemaal verboden. Maar daarmee zijn we er niet.

“Terecht zijn er daarom vanaf de jaren tachtig eisen gesteld aan het gebruik van asbest. Vanaf 1993 is het helemaal verboden. Maar daarmee zijn we er niet: in gebouwen van vóór 1993 zit nog veel asbesthoudend materiaal. De eisen aan het saneren daarvan zijn geleidelijk strenger geworden, vanuit de redenering dat elke asbestvezel gevaarlijk is. Daarbij wordt zelden gekeken naar het nut en andere effecten van deze jacht op de laatste vezel.”

Het risico van zogenoemd hechtgebonden asbest in woningen en daken is volgens de pamflettisten eigenlijk heel klein is. “Die asbestvezels kunnen in principe niet loskomen uit de bouwmaterialen. Daarnaast is asbest in gebouwen vaak verwerkt op plaatsen die niet direct in open verbinding staan met de lucht. Daarmee is de kans miniem dat je in het dagelijks leven ziek wordt en overlijdt als gevolg van asbestblootstelling. Het risico dat je om het leven komt door een verkeersongeval of een brand, is vele malen groter.”

Cameraploegen

“De maatschappelijke onrust en media-aandacht laten nauwelijks ruimte om het probleem normaal te benaderen”, is de ervaring van de pamfletschrijvers. Mannen in witte pakken rukken uit, cameraploegen, straten die worden afgezet met rood-witte linten. “Samen versterken ze het beeld dat er iets heel ergs aan de hand is.” Een nuchtere aanpak is volgens hen voor iedereen beter.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels