nieuws

De Aanbestedingswet en de uitvoering

bouwbreed

De Aanbestedingswet en de uitvoering

De herziene Aanbestedingswet wordt komende week behandeld in de Tweede Kamer. Als het aan minister Henk Kamp ligt, wordt er tittel noch jota aan gewijzigd. Anderen, onder wie ook wetenschappers als hoogleraar Elisabetta Manunza denken daar anders over. Die zien nog volop ruimte voor verbetering. Ferry Heijbrock

De Tweede Kamer bereidt al langer de behandeling voor van de herziene Aanbestedingswet. In een rondetafelgesprek kon worden vernomen hoe het in de praktijk loopt met de uitvoering van de Aanbestedingswet. De herziening die april dit jaar van kracht moet zijn dankzij Europese regels, is een mooi moment om foutjes eruit te halen of ongewenste zaken in de uitvoering wettelijk te corrigeren.

Neem bijvoorbeeld het feit dat speciale sectoren zijn uitgezonderd van toepassing van de Gids proportionaliteit. Manunza zegt daarover dat Kamp heeft toegezegd dat de Gids zou worden verplicht als zou blijken dat die onvoldoende wordt toegepast in de speciale sectoren. Uit onderzoek blijkt dat slechts 44 procent de Gids toepast, terwijl ProRail zich er zelfs publiekelijk van distantieert. De conclusie van Kamp dat er geen reden is de verplichting in te voeren, acht zij in strijd met de eerdere toezegging.

Een ander stokpaardje is de instelling van een Aanbestedingsautoriteit. Dat maken de Europese Aanbestedingsrichtlijnen mogelijk. Kamp voelt er echter niets voor onder het motto dat de rechtsbescherming van aanbieders groot genoeg is. De Kamer weet echter beter als die tenminste heeft geluisterd naar Manunza. Niet alle aanbestedende diensten hebben een klachtmeldpunt ingesteld. Daarnaast heb je instituten als het Aanbestedingsinstituut en het Adviescentrum Aanbestedingen en de Commissie van Aanbestedingsdeskundigen. De overeenkomst: ze zijn vrijblijvend, aanbestedende diensten hoeven niets te doen met hun adviezen.

De markt, en dan vooral het midden- en kleinbedrijf, klaagt nog steeds over de clusterpraktijk die op verschillende manieren door aanbestedende diensten wordt beoefend. Dat blijft overigens vreemd. Jaren geleden al wees toenmalig MKB Infra-voorzitter Theo van der Kuil er al op dat ‘economy of scale’ de vijand kan zijn van ‘economy of scope’. Jeroen Moonen, adviseur in contracteren en aanbesteden van Twynstra Gudde, bevestigt dat nu in zijn boek Contracteren en aanbesteden. Projecten als de Zuidasdok, Coentunnel en A15 MaVa zijn volgens hem vaak zo complex geworden dat die alleen behapbaar zijn door ze te knippen in verschillende onderdelen en disciplines. Kamp huldigt echter nog steeds het archaïsche standpunt dat samenvoegen tot grote opdrachten efficiënter en effectiever is en doet niets.

De ruime discretionaire bevoegdheden van aanbesteders moet wat Manunza betreft aan banden worden gelegd. Want hoe ruimer de subjectieve beslissingsruimte van overheden is bij aanbestedingen, hoe groter de kans op willekeur en favoritisme.

Kortom er liggen legio kansen voor de Tweede Kamer om, zoals Manunza het uitdrukt, de Aanbestedingswet veel beter te maken. Dat zou goed zijn. Dan kunnen Manunza en haar collega Aanbestedingsrecht Chris Jansen op het door hen georganiseerde congres De herziening van de Aanbestedingswet op 6 april (Universiteit Utrecht)ingaan op wat er nu goed is geregeld in de wet in plaats van wat er beter geregeld had moeten worden.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels