nieuws

Bouwen met zout lost afvalprobleem op

bouwbreed Premium 19

Bouwen met zout lost afvalprobleem op

Het zout dat vrijkomt bij ontzilting van drinkwater gaat meestal terug in zee. Architect Eric Geboers besloot ermee te bouwen. Hij mengde het met een bindmiddel, bakte het in een oven en creëerde zo materiaal met een druksterkte van 25 MPa.

1 Polymeerbinder

“Met veel korrelvormige materialen met een bindmiddel is te bouwen, dus waarom niet met zout?”, vroeg Eric Geboers zich af tegen het eind van zijn studie bouwkunde. Veel woestijngebieden grenzen aan de zee, dus als je iets kan met het zout dat achterblijft bij een ontziltingsinstallatie, los je een groot afvalprobleem op. Geboers toog aan het experimenteren met een polymeer op zetmeelbasis als binder.

2 Bakken bij 70 graden

Vermengd met water stort Geboers zijn mengsel van zout en polymeer in een mal die in een oven wordt verhit tot zo’n 70 graden. Hogere temperaturen wil hij niet, want dan is er een energieverslindende warmtebron nodig, terwijl je een temperatuur van 70 graden in woestijngebieden al bereikt door het object simpelweg af te dekken met een zwart folie dat door de zon opwarmt.

3 Herkristalliseren

Wat er op moleculair niveau gebeurt in de menger en oven moet binnenkort duidelijk worden in de elektronen­microscoop van de TU Delft. De korrelvormige polymeer wordt een amorfe substantie die na droging en verhitting uithardt en de zoutkristallen aan elkaar kit. Maar ook de kubusvormige zoutkristallen lijken deels te herkristalliseren waardoor het eindproduct een hogere sterkte krijgt. In de drukbank zijn sterktes van 25 MPa gehaald. De treksterktes zijn aanzienlijk lager, het materiaal is nog aan de brosse kant.

4 Translucent

Het ontwerpend onderzoek van de jonge architect leidde tot nu toe tot blobvormige krukjes, waarvan hij er twintig wil produceren. Het visioen? Complete gebouwen. Door de beperkte treksterkte zullen die ook vaak van boogwerking gebruikmaken. Geboers experimenteert nu met het toevoegen van vezels om de treksterkte te vergroten en zo grotere overspanningen mogelijk te maken. De vezels gaan hopelijk niet ten koste van het translucente karakter van het materiaal, want dat ziet hij juist als één van de grote kwaliteiten ervan.

Reageer op dit artikel