nieuws

Interview: ‘Liever gericht schieten dan met hagel’

bouwbreed

Interview: ‘Liever gericht schieten dan met hagel’

TBI is veel selectiever geworden bij de orderverwerving. De tender voor de Beatrixsluis laat het bouwconcern schieten. “We hebben maar één eerste elftal”, zegt Daan Sperling, bestuursvoorzitter van TBI.

Daan Sperling at uiteraard al een hapje in de bewierookte Markthal, een project van TBI-dochter J.P. van Eesteren in Rotterdam. Trots zat hij daar op de eerste verdieping. “Dan is het leuk om dit werk te doen”, glimt hij op zijn werkkamer op de 19de verdieping op de Kop van Zuid met majestueus uitzicht over Rotterdam.

Er is meer bij TBI waar hij tevreden over kan zijn, vertelt hij. “Gisteren hebben we een innovatiemarkt gehad. Dat is geweldig inspirerend.” De beste ideeën van medewerkers werden gepresenteerd. TBI heeft een innovatiepotje van 2 miljoen euro. Winnaar van het beste idee: een idee over energievoorziening op de bouwplaats via waterstof.

“Bij dit soort gelegenheden gaat het ook over: hoe kunnen we die toekomst nu maken? Dus het is niet alleen naar buiten kijken: wat doet de markt nu?”

De komende jaren wil TBI de vruchten gaan plukken van alle vernieuwing die TBI de afgelopen jaren doorvoerde, zegt Sperling. Hij denkt aan woonconcepten als Lekkereigenhuis, de integrale samenwerking tussen de bouw- en techniekbedrijven en de vergaarde kennis over BIM en System Engineering.

Dit jaar staat de integratie van Croon en Wolter&Dros op het programma, samen goed voor 40 procent van de omzet en 60 procent van de medewerkers. Doel: een betere marktpositie. Dat het gepaard gaat met het schrappen van arbeidsplaatsen, sluit Sperling niet uit. Al haast hij zich te zeggen dat het een “beleidsvoornemen” is en er nog gesproken moet worden met de ondernemingsraad.

Over de prijzen en de marges in de bouw is Sperling zorgelijk. De koopwoningmarkt leeft weliswaar op, maar de terughoudendheid bij corporaties houdt aan. Zeker in de infra en de utiliteitsbouw is de situatie matig. “Ik vind de bouw pas weer aantrekken als we in het zicht komen van 3 procent marge. Want dat vind ik een marge behorende bij de risico’s die we met al die honderden projecten lopen. Wij zijn geen biscuitfabriek. Wij realiseren projecten. De omstandigheden waarin die projecten gemaakt worden, kunnen enorm variëren. Ons resultaat is een optelsom van plussen en minnen.” Daar moet een “eerlijke prijs” tegenover staan.

Volgens Sperling is er op dit moment geen gezonde balans tussen de risico’s en de opbrengsten. TBI wil niet weglopen voor de risico’s, benadrukt hij. “Want risico’s horen bij ondernemen.” Maar onbeperkte aansprakelijkheid, onbeperkte gevolgschade, boeteclausules, ontwerprisico’s en omgevingsfactoren: wel heel veel komt op het bordje van aannemers. Of dat vroeger ook niet zo was? Jawel, maar de ruimte om klappen op te vangen is door de crisis veel minder geworden.

Blindgangers

Illustratief voor de disbalans zijn de drie blindgangers die zijn gevonden bij het project Boston en Seattle aan de Wilhelminakade in Rotterdam. Financieel directeur Leo Pruis wijst naar het project even verderop: “Het was: stop bouw. De locatie was vrijgegeven. Maar we kwamen daarna toch in discussie met de gemeente over wie er betaalt.“

Er is “constructief overleg” zoals dat heet. Sperling: “Maar dat is geen pennenstreek. De bouw ligt vijf weken stil en de kosten lopen door.

Volgens Sperling worden in de UAV-gc (Uniforme Administratieve Voorwaarden Geïntegreerde Contracten, die ‘paritair’ zijn opgesteld tussen opdrachtgevers en opdrachtnemers) in sommige gevallen eenzijdig door opdrachtgevers passages geschrapt, waardoor de risico’s overmatig bij opdrachtnemers worden gelegd.

Gevolg is dat TBI volgens Sperling veel selectiever is geworden bij de orderverwerving. “Het gaat niet over groot en klein. Het gaat over complex en risicovol.”

Een voorbeeld is het sluizenprogramma. TBI zit bij de laatste drie voor de tender van de zeesluis van IJmuiden. Het project is volgens Sperling dermate risicovol en complex dat besloten is niet mee te doen aan de tender van de Beatrixsluis. “We schieten liever gericht dan dat we met hagel gaan schieten. En we hebben niet de capaciteit voor beide. Die capaciteit willen we niet inhuren op de markt; we willen zo’n project zoveel mogelijk met eigen kennis en expertise doen. Onhandige timing van Rijkswaterstaat? Sperling: “De timing om de tenders vrijwel gelijktijdig op de markt te brengen is niet goed. We hebben maar één eerste elftal. Je kan er niet twee tegelijkertijd opstellen.”

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels